طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
سؤال خوبی‌یه.
حتی من هم این سوال رو پرسیدم. پراوین تامبه کیه؟
اما باید قبل از پرسیدن این سوال دقت کرد
که اون فرد کیه و چه ارزشی داره؟
چون وقتی کسی تصمیم می‌گیره توی زندگی‌اش کاری بکنه،
موضوع فقط اثبات کردن به من و تو نیست،
بلکه اون فرد کاری می‌کنه
که کل دنیا بفهمن اون واقعاً کیه.
- داره چیکار می‌کنه؟
- داره تظاهر می‌کنه که داره دستشویی می‌کنه.
- روی پنجه پا بایست. بالاتر... یه کم بالاتر... ادامه بده...
- بیا، یه کم بالاتر.
- نمی‌تونی، مگه نه؟ - نه.
- کوتاهه، قربان.
- خب که چی؟ فقط آدم‌های قدبلند باید از این استفاده کنن؟
- به آدمای قد کوتاه چی بگم؟
- بهشون بگم از خونه چهارپایه بیارن برای دستشویی رفتن؟
- خانم چی پرسید، پراناو؟
- ازت می‌پرسم، آقای تامبه،
- کی قراره روی درس‌هاش تمرکز کنه؟
- کی...
- ما که اینجا مراقبش هستیم، مگه نه، پراناو؟
- ولی اینکه بچه توی خونه درس می‌خونه یا نه
- چیزی‌یه که باید شما بررسی کنید، درسته؟
- بله.
- اینقدر سرتون شلوغه؟
- و مادرش چی؟
- مادر...
- خانم، دیگه این اتفاق نمی‌افته.
- قول می‌دم.
- به وایشو می‌گم...
- منظورم اینه که با مادرش صحبت می‌کنم.
- ببین، اگه لازمه سرزنشش کن.
- باید یه کم سخت‌گیرتر باشی باهاش.
- صبح بخیر، معلم. - صبح بخیر، پسرم.
- متوجه منظورم شدی، درسته؟
- سخت‌گیر!
- باید دوبار فکر کنیم قبل از اینکه توی کلاس‌های اضافی ثبت‌نامش کنیم.
- شهریه مدرسه پاری، بعدم دانشگاه... باید به این چیزا فکر کنیم.
- چه پس‌اندازی داریم؟
- بس کن دیگه!
- ببخشید، ببخشید، وایشو. - منظورم این نبود.
- همین‌جوری از دهنم در رفت.
- نگران نباش.
- از پسش برمیایم. - من همیشه کنارت هستم.
- بذار برای رانجی انتخاب بشم، بعد ببین.
- راه‌حل یه مشکل، همیشه یه مشکل دیگه‌ست.
- رانجی، رانجی، رانجی.
- این رانجی شده معشوقه‌ات.
- فردا اسمم توی روزنامه میاد، می‌بینی.
- انتخاب‌کننده‌ها امروز خیلی ازم خوششون اومد.
- ازم پرسیدن: "تامبه، منبع انرژیت چیه؟"
- عالیه.
- همه رو خوشحال می‌کنی، جز زنت.
- نمی‌دونم چی شد که تو رو انتخاب کردم.
- حالا برو خودتو تازه کن و شام بخور.
- سبزیجات و نون درست کردم.
- پراوین.
- حتماً خوب بازی کردی. می‌دونم.
چرا باهاش منطقی صحبت نمی‌کنی؟
انبه‌ها فوق‌العاده‌ان.
تو هیچ‌وقت حرف درست رو نمی‌زنی.
پراوین، کجا میری؟
یه مسابقه دیگه؟
-کجا؟ -برای فینال.
بعداً می‌بینمت.
گوش کن، اینو بگیر.
این تنها چیزی بود که مونده بود.
-خداحافظ مامان، بابا. -پراوین.
-موفق باشی. -بعداً می‌بینمت.
-پراوین. گوش کن...
باید پراوین رو ببری پیش گورو مای.
باور کن خواهر...
با دعای خیرش، همه مشکلاتت حل میشن.
می‌ترسم که اگه گورو مای بهش دعای خیر بده،
همه چیز برعکس بشه و خودش دچار دردسر بشه.
شرکت داروسازی، بابا؟
پس کریکت من چی؟
اونم ادامه داره.
بله...
دیگه قطع می‌کنم. باید بره.
وقت رفتن به دفتره.
-قطع می‌کنم. -پراوین.
مامانت راست میگه.
حتی منم فکر می‌کنم باید برای این مصاحبه بری.
دست از سر پسرم بردارین.
-بگیر. برای خوش‌شانسی. -"پسر من"، آره؟
دیدی، بابا؟
وقتی بیکار بود، پسرت بود.
حالا که کار پیدا کرده، اوضاع عوض شده.
-دیرت نشده برای دفتر؟ -چرا.
-برو دیگه. -باشه، نزن منو.
همه چی خوب میشه.
فقط اگه پرونده رو بدی، می‌تونم برم.
برو. خدا به همراهت.
می‌بینمت.
مسابقه رو بردم. شیرینی بخور.
چقدر دیگه می‌خوای اون پتو رو تا کنی؟
دیگه اندازه دستمال شده.
حقوق دو برابر؟
آره مامان. دو برابر.
بخور.
-چی؟ -ببین...
می‌خوای ازدواج کنی؟
چی؟
مامان، وقت سوال پرسیدنت خیلی عجیبه.
باید وقت قبلی بدم؟
-پس چی بگم؟ -بگو بله!
پراشانت هم بخاطر تو ازدواج نمی‌کنه. می‌فهمی؟
چه حرفیه!
حرف بیخود نیست.
-حداقل عکسشو ببین. -نه.
پراوین! هیچ‌وقت گوش نمی‌دی.
شامیا، لوسش کردی.
و فقط بخاطر تو دیوونه کریکت شده.
یه روز ماشینتو آتیش می‌زنم. یا می‌فروشم به آهن‌پاره‌ای.
بعداً می‌بینمت.
امروز باید بریم.
امروز یعنی امروز.
باشه، مامان. می‌ریم.
مامان، جواب منو که می‌دونی. برای من فقط یه کار تشریفاتیه.
وگرنه هیچ علاقه‌ای به این موضوع ندارم.
بی‌خودی رسمی‌بازی درنیاریم، درسته؟
من خاله‌شم، اونم داییش.
- واقعا؟ - می‌دونم.
آشیش، همکارت...
برادرزاده‌ی منه.
- آشیش پاراب؟ - آره.
- فهمیدم. - خیلی ازت تعریف می‌کنه.
همش میگه "تامبه اینو کرد، تامبه اونو کرد."
اونم از تو حرف می‌زنه.
جدی؟ چی می‌گه؟
می‌گه که داداش تامبه‌ای.
فقط همین؟
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
برو.
هرکی خوش‌شانس باشه، ضربه می‌زنه.
ببخشید.
می‌بینمت.
تو توی هر دو برگه اسم داداشت رو نوشتی، مگه نه؟
چطور... از کجا فهمیدی؟
فهمیدم دیگه.
عصبانی شدی؟
خوشم اومد.
چون به فکر بقیه‌ای.
اون...
خیلی کارا برام کرده.
برای ماه‌عسل یه جای قشنگ می‌ریم.
یه جایی با دریای آبی، شن‌های طلایی و این جور چیزا.
مثل داپُلی.
داپُلی؟
آره... محشره.
زیادی فکر نکن.
وقتی زیادی فکر کنی، همون موقع همه‌چی خراب می‌شه.
باشه؟
باشه.
- پراوین. - بله.
پوها درست کردم.
بگیر.
داغه، زود بخور.
- وایشو. - بله؟
چی؟
- ببخشید! - نه، نه، اشکالی نداره.
ببخشید.
نه...
- پراوین... - خیلی خوشگل شدی، وایشو.
- یکی می‌بینتمون. - کسی نمیاد.
داره صدام می‌کنه.
چی؟ ۵۰۰ روپیه‌ت رو یادت رفت؟
چطور یادم بره، رفیق؟ داشتم دنبالت می‌گشتم.
یک لحظه صبر کن.
- سیگار می‌خوای؟ - آره.
گارسون، نوشیدنی.
- بفرمایید، قربان. - ممنون.
کتاب کی منتشر می‌شه؟
کتاب تقریبا آماده‌ست. در واقع، آماده‌ست.
ولی جامیل‌خان، الان برای من
مهم‌ترین چیز تمرکزه.
و الان تمرکزم روی روزنامه‌نگاریه.
کاملا درسته.
چطوری، رفیق عزیزم، شانتانو؟
به سلامتی.
راستی، سانیال، با پراوین آشنا شو.
ستاره‌ی تیم.
و پراوین، اینم سانیال.
پراوین چند ساله که برای تیم رانجی تلاش می‌کنه.
و باید بگم که واقعا لایقشه.
اما نمی‌دونم چرا... نمی‌دونم... پروین؟
نمی‌دونم، قربان. شاید شانس من یا چیز دیگه‌ای.
ببخشید، اما منظورتون چیه؟
می‌خواین بگین...
انتخاب‌ها سلیقه‌ایه؟
من همچین چیزی نگفتم.
ولی داری همینو القا می‌کنی.
- سانیال... - سانیال چی؟ صبر کن ببینم.
پس سایراج، وسیم، کولکارنی به‌خاطر استعدادشون انتخاب نشدن؟
من هیچ اسمی نبردم...
ولی منظورت همین بود.
تنها دلیلی که یه بازیکن هر سال انتخاب می‌شه،
استعدادشه.
و اگه بازیکنی هر سال رد بشه،
بازم دلیلش همونه.
- ولی من اسمی نبردم... - آقای سانیال، چرا دارید...
لیوانتون هنوز پره، بیا اون سیگارهای کوبایی رو باز کنیم.
بیا دیگه، شب جوونه. بریم!
- چیکار داری می‌کنی؟ - من که اسمی نبردم!
اشکالی نداره، این چیزا پیش میاد. چی می‌خوای بخوری؟
مشکلش چیه؟
از روز اول افتاده به جونم.
اگه می‌خواد اسم در کنه، باید درباره‌ی بازی بنویسه.
چرا داره منو اذیت می‌کنه؟
بی‌خیال پروین.
آفرین پروین، ادامه بده!
بیا اینجا.
- بابا؟ - اینم از شکتیمان من!
داری چیکار می‌کنی؟
اینجا فقط مشتری‌ها می‌تونن سر بخورن، نه گارسون‌ها!
- بابا اومد خونه. - بابا...
مامان، کی رسیدی؟
من...
برم یه تاکسی بگیرم.
بیا.
چرا چشمهات این‌جوری شده؟
حالت خوبه، درسته؟
وای، محشره!
بیا.
کجا داری منو می‌بری؟
- مهمونی. - چی؟
آره.
درسته، قربان. حالا که کتاب بازخورد متوسطی گرفته،
باید جشن بگیریم، مگه نه؟
کی گفته کتاب بازخورد معمولی گرفته؟
کتاب بازخورد خیلی خوبی گرفته!
امشب اینجا جشن گرفتیم چون اولین چاپه.
چاپ دوم که اومد، میریم بانکوک جشن می‌گیریم!
نگه‌دار، نگه‌دار، همین جا.
یه کم زمان بدین، لطفاً.
هیچ‌کس تو این کشور علاقه‌ای به کتاب خوندن نداره.
نگاه کن این یارو رو.
۹۰ درصد مردم این کشور همینن.
چطور انتظار داشته باشم بازخورد خوبی بگیرم؟
گارسون!
گارسون؟
اینجا چه غذای ویژه‌ای دارین؟
- همه‌ی غذاهامون ویژه‌ان، قربان. - ها؟
همه‌ی غذاهامون ویژه‌ان، قربان.
ولی بالاخره باید یه غذای مخصوص داشته باشین، نه؟
چه نوشیدنی میل دارید، آقا؟
گارسون!
این هم نوشیدنی شما، شین وارن.
یه کم دیگه لطفاً.
بیشتر...
بس کن، بس کن، کافیه.
صبر کن، صبر کن.
خدمات عالی بود.
چرا؟
پراناو!
خدایا...
- بابا. - چی؟
می‌شه فردا همین امروز باشه؟
منظورت چیه؟
بریم بستنی بخوریم.
وایشو.
پراناو، بلند شو.
نمی‌بینی بابات می‌خواد استراحت کنه؟
خواهش می‌کنم، مامان.
بیا پسرم، با هم می‌ریم بستنی بخوریم.
- نه... - بیا بریم.
باشه، خیلی خب.
همه چیز تموم شد، مگه نه وایشو؟
همه کارهایی که براشون کردم...
خوابگاه، زمین، همه چیز رو جور کردم.
تیم رو به دسته A رسوندم.
براشون قهرمانی آوردم.
اما هیچ‌کدوم از اینا براشون مهم نبود.
فقط سن من رو می‌بینن.
مطمئنم که درباره‌اش فکر کردن
و این مسئولیت رو بهت دادن.
به کارهایی که به خاطر کریکت انجام دادی فکر کن، پراوین.
حالا دارن مربی‌ت می‌کنن.
وایشو... همیشه سر تو خالی می‌کردم.
نمی‌تونم از فکر کردن بهش دست بردارم...
که کجا می‌تونستم باشم...
و الان کجام.
پراوین، تو جایی هستی که میلیون‌ها نفر آرزوشو دارن،
ولی نمی‌تونن بهش برسن.
بخواب.
پراوین، شاید فقط باید این‌طور فکر کنی که...
♪ بی‌خود ناامید نشو ♪
♪ این لحظه هم می‌گذره، اگه محکم باشی ♪
♪ بی‌خود امیدت رو از دست نده ♪
آره!
- زنده باد... - لرد گانشا!
- همه چیز رو جمع کردی؟ - آره.
- کیفت رو برداشتی؟ - برو، برو...
یادت نره همه چیز رو ببری.
همه چیز رو بزار تو کیف.
کالیا!
می‌بینمت!
بابا، خداحافظ.
چرا گریه می‌کنی؟
خاله، حالا دیگه می‌تونم پراوین رو برای مسابقه ببرم، درسته؟
ساکت شو!
می‌بینمت!
بابا، خداحافظ.
خاله، خوراکی‌ها رو گرفتیم. اول ضربه بزنید.
باید اول ضربه بزنید!
پراوین! پراوین!
- داره با ضربه‌زنای قوی روبرو می‌شه... - اگه اتفاقی براش بیفته...
...و حالا این امتحانش هست.
تو این موقعیت... خدای من، خیلی حساسه.
الان خیلی هیجان‌زده‌ام.
تصمیم واتسون برای بازی دادن پراوین تمبه در این مرحله چقدر درست بود؟
فقط زمان مشخص می‌کند.
آن روز درس دیگری یاد گرفتم.
نتیجه‌ی شرط‌بندی و کریکت همیشه بد است.
پراوین برای من به خاطر موفقیت‌هایش در زمین قهرمان نبود.
او قهرمان بود...
- ولش کنید، آقا. - نه.
...چون او هرگز تسلیم نشد.
دنیا به چنین موفقیتی ادای احترام می‌کند،
و من فقط می‌خواستم موفقیتش را جشن بگیرم.
باشه، آقا.
کافیه. بس کن، بس کن.
راستش را بخواهید، خیالم راحت شد،
چون دیگر نیازی به یک شکست دیگر برای هیجان نداشتم.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top