طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
ولی مطمئناً باید متوجه باشی که اینجا خونه‌ی اوناست.
این قبیلۀ بومی سال‌هاست که توی این زمین زندگی می‌کنن
برای صدها سال.
ما روی یک سیاره‌ی فوق‌العاده زیبا زندگی می‌کنیم.
خونه‌ای که امیدواریم به نسل‌های آینده واگذار کنیم.
ولی با گذشت سال‌ها، داره
خیلی سخت‌تر میشه که تصور کنیم
چه نوع جهانی رو برای آینده‌مون برجا می‌ذاریم.
ما چهار سال گذشته رو به سفر دور دنیا گذروندیم
تا واقعیت تلخی رو که مردم الان باهاش مواجه‌اند
از تهدید فروپاشی اکولوژیکی، فیلمبرداری کنیم.
حالا خیلی واضح شده برامون
که یه چیز داره تخریب رو پیش می‌بره
از هر چیزی دیگه‌ای توی اکوسیستم‌هامون سریع‌تر.
اجازه بدید به شما نشون بدیم چطور همین چیز
ممکنه همچنین نجات‌دهنده‌ی ما هم باشه.
دانشمندان محیط‌زیست و آب‌وهوایی
هشدار می‌دن که ما به سرعت به
نقطه‌ی بازگشت ناپذیر نزدیک می‌شیم
اگر تغییراتی اساسی در مسیری که داریم ایجاد نکنیم.
اگه اینجوری پیش بره، اثرات فاجعه‌بار و خیلی جدی رو می‌بینیم.
تو چند سال آینده حتماً این اتفاق میفته، حالا یا تو یه دهه یا دو دهه دیگه.
دنیا کلاً یه شکل دیگه میشه.
اصلاً شبیه الان نیست.
ما شروع کردیم با هم کار کردن تا
این موضوع رو بیاریم وسط صحنه جهانی.
خیلی بحث شد راجع به سهمی که
ساختمون‌ها و کارخونه‌های صنعتی دارن.
ولی من تو همون دوره متوجه یه چیز دیگه هم شدم.
یه فاکتور دیگه‌ای هم بود که کسی در موردش حرف نمی‌زد.
و اون نقش دامداری صنعتی بود که به نظر من
یه نقش خیلی مهمی تو دنیا داشت.
ولی این مثل یه غولی بود تو اتاق که هیچ‌کس نمی‌خواست در موردش حرف بزنه.
هر مسئله محیط زیستی رو که بخوای در نظر بگیری،
از بین رفتن گونه‌های مختلف گرفته تا آلودگی آب،
تا مصرف آب، تا تغییرات آب و هوایی، دامداری صنعتی
یکی از مهم‌ترین دلایلشه.
تاثیرات منفی گسترده و بحرانی
دامداری صنعتی روی سیاره ما غیر قابل انکاره.
بحران‌های شدید جهانی
از تغییرات آب و هوایی،
آسیب‌های زیست محیطی گرفته تا انقراض گونه‌ها،
گرسنگی، فقر، بیماری و مقاومت آنتی‌بیوتیکی،
همه‌ی اینا ارتباط مستقیم دارن
به دامداری صنعتی
و ناکارآمدی خیلی زیاد
سیستم‌های تولید غذای فعلی‌مون.
اگه نگاه کنی به تاثیری که انتخاب غذا داره روی...
گرمایش جهانی، خیلی زیاده.
گوشت خوردن تاثیر خیلی بزرگی داره
روی آب و هوای کره زمین و این یه چیزیه که
انتخاب شخصی توش تعیین‌کننده‌ست.
این تنها موردیه که به ذهن من می‌رسه
که انتخاب فردی آدما می‌تونه تاثیر خیلی زیادی داشته باشه و اونم غذاست.
ما الان از خط قرمز رد شدیم.
و اینکه بخوایم تولید گوشت رو دو برابر کنیم
بین الان تا سال ۲۰۵۰،
این اصلاً پایدار نیست.
این دیگه باید یه تغییری بکنه.
رژیم غذایی ما داره ما رو به سمت پرتگاه می‌بره.
یکی از مهم‌ترین دلایلی که تولید دام
تاثیر خیلی زیادی روی انتشار گازهای گلخانه‌ای داشته،
اینه که سطح خیلی زیادی از
جنگل‌ها از بین رفته
تا جا باز بشه برای چراگاه‌ها و برای رشد
سویا و ذرت برای تولید خوراک دام.
تقریباً همه‌ی سطح زمین الان یه نشونه‌ای
از یه جور تاثیر انسانی داره،
و بیشتر اون تاثیر، مربوط به تولید دام میشه.
کشاورزی سیاره رو به شکلی تغییر داده که هیچ چیز دیگه‌ای نتونسته.
برای تولید شیر، ما یه مساحتی تقریباً به اندازه‌ی برزیل رو کشت می‌کنیم.
برای تولید گوشت گاو، ما یه مساحتی تقریباً به اندازه‌ی کانادا رو کشت می‌کنیم،
ایالات متحده، کل آمریکای مرکزی،
ونزوئلا، کلمبیا و اکوادور رو با هم جمع کنی.
برای تولید تخم مرغ، ما یه مساحتی به اندازه‌ی سوئد رو کشت می‌کنیم.
برای تولید غذای آبزیان، یه مساحتی تقریباً به اندازه‌ی بریتانیا.
یه رژیم غذایی گیاهی مقدار زمینی که لازم داریم
برای تولید غذامون رو به میزان ۳.۱ میلیارد هکتار کاهش میده.
این یه مساحتیه به اندازه‌ی کل قاره آفریقا.
یکی از با ارزش‌ترین چیزایی که تو دنیا داریم، جنگل‌های بارونی‌مونه.
جنگل‌های بارونی دارن literalmente جویده میشن،
امم، توسط کشاورزایی که می‌دونن با قطع کردن یه ایکر دیگه پول در میارن،
و بعد یه ایکر دیگه، و بعد یه ایکر دیگه برای گوشت.
(ایکر: واحد اندازه گیری سطح، برابر با ۴۰۴۷ متر مربع)
یه گزارشی در سال ۲۰۱۸ منتشر شد،
و اونا فهمیدن که پنج شرکت بزرگ دامداری دنیا
الان بیشتر از ExxonMobil، Shell و BP گازهای گلخانه‌ای سالانه تولید می‌کنن.
وقتی بهش فکر می‌کنی دیوونه‌کننده‌ست
چون اتحادیه اروپا داره ۲۴ میلیارد پوند
از پول مالیات‌دهنده‌ها رو صرف دامداری می‌کنه هر سال،
و این در حالیه که ما داریم با
یه فروپاشی زیست محیطی مواجه می‌شیم و به شدت نیاز داریم که
انتشار گازهای گلخانه‌ای رو کم کنیم.
پس جای تعجبی نداره که مردم دارن
سوالای زیادی می‌پرسن راجع به اینکه به نظر می‌رسه
یه سری تضاد منافع جدی اینجا داره اتفاق میفته.
یه لابی‌گری خیلی سنگینی داره روی دولت انجام می‌شه،
و من فکر می‌کنم این تو کل دنیا داره اتفاق میفته،
و این فقط یه چیز تاریخی‌ه.
که باید، به نظر من، دوباره متوازن بشه.
امروزه، دموکراسی همیشه اونقدر
که باید خوب کار نمی‌کنه، به خاطر نفوذ خیلی زیادی که
شرکت‌های بزرگ کشاورزی صنعتی و تولیدکنندگان دام،
به طور خاص، روی تصمیم‌گیری دارن.
مدیر سابق سازمان خواربار و کشاورزی
ملل متحد، دکتر ساموئل جوتزی،
از سال ۲۰۱۰ هشدار داد،
که دخالت‌های لابی‌گران کشاورزی صنعتی
دارن جلوی اصلاحاتی رو می‌گیرن که استانداردهای بهتری
برای سلامت انسان و حفظ محیط زیست ارائه میدن.
نفوذ شرکت‌های بزرگ دامداری صنعتی
و تولیدکنندگان مواد غذایی روی تصمیمات سیاسی
درباره‌ی قانون‌گذاری صنعتشون،
مدت‌هاست که باعث نگرانی فعالان شده،
کسایی که منافع محدود
صنعت رو در حال به دست گرفتن کنترل گسترده می‌بینن.
اگه شکی داریم که این نفوذ چقدر قدرتمنده،
می‌تونیم یادآوری کنیم که، مثلاً،
وقتی کمیته مشورتی دستورالعمل‌های غذایی در ایالات متحده
درباره اینکه دستورالعمل‌های غذایی چطوری باید شکل بگیرن،
اونا توسط همین لابی خیلی قدرتمند منافع کشاورزی صنعتی متوقف شدن.
روابط نزدیکی بین سازمان‌های تحقیقاتی
و دولت‌ها، و سیاست‌های دولتی و صنعت وجود داره.
این خیلی فراگیره چون صنایع دامی
به سیاست‌های دولتی وابسته هستن که ازشون حمایت می‌کنن.
گزارش سازمان خواربار و کشاورزی در داخل سازمان خواربار و کشاورزی تهیه شده بود
توسط متخصصان کشاورزی و تولید دام،
نه توسط متخصصان مسائل زیست محیطی
مرتبط با تولید کشاورزی.
من معتقدم که نگرانی جدی‌تر، البته،
اینه که انجمن بین‌المللی گوشت
در تهیه گزارش نقش داشته،
که این سوال استقلال
نحوه‌ی تهیه‌ی این مطالعه رو مطرح می‌کنه.
سیاست‌های دولتی در این زمینه
به نفع زمین نیست،
به نفع صنعت‌ه.
وقتی بچه بودم،
ایده‌ی یه منطقه‌ی مرده تو اقیانوس...
حتی توی واژه‌نامه ما هم نبود،
اما در قرن بیستم،
وقتی کشاورزی به طور چشمگیری شروع به گسترش کرد،
مناطق اطراف ساحل نشانه‌هایی از فرسودگی رو نشون دادن.
اولین و مشهورترین...
منطقه‌ی مورد توجه، فکر کنم، خلیج مکزیک بود.
و به سادگی طی سال‌ها رشد کرده، یه پدیده‌ی سالانه.
این همزمان با استفاده از
مقادیر بسیار زیادی کود شیمیایی‌ه.
صدها منطقه‌ی مرده وجود داره
که در سراسر خطوط ساحلی
دنیا به وجود اومدن.
و...
خب، مردم میگن، "این برای ماهی‌ها خیلی بده،
متاسفم ماهی." ولی...
باید بفهمیم که هر کاری که با اقیانوس بکنیم،
داریم با خودمون می‌کنیم.
می‌خوام بقیه هم ببینن و خودشون مشاهده کنن.
این همه‌ی چیزیه که داریم، این معجزه‌ی آبی کوچولو.
امروز، ما بر سر فرصت‌های ماهیگیری به توافق رسیدیم
برای ماهیگیران اروپایی به ارزش بیش از پنج میلیارد یورو
و به نفع بیش از ۵۰۰۰۰ ماهیگیر.
صیدهایی که امروز توافق شد
باعث میشه صنعت ماهیگیری اروپا در سال ۲۰۱۹ هم خیلی سودآور بمونه.
خب، پرورش ماهی یه صنعت نسبتاً جدید در نروژه.
این صنعت تو دهه‌ی ۱۹۶۰ شروع شد،
بنابراین یه سری کارآفرین محلی با یه سرگرمی شروع کردن،
و اونقدر رشد کرد تا به یه صنعت چند میلیارد یورویی امروز تبدیل شد.
و، امم، غذاهای دریایی دومین صنعت صادراتی بزرگ
تو نروژه، و پرورش ماهی
دو سوم ارزش صادراتی غذاهای دریایی رو تشکیل میده.
خب، اخیراً فهمیدیم که شما هم تو یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های
پرورش ماهی در نروژ سهام دارید.
آیا فکر نمی‌کنید که این یه تضاد منافع باشه؟
آه، البته، ممکنه یه تضاد...آه...یه
تضاد منافع باشه.
آه، اما این یه واقعیتیه که
از قبل از اینکه من این پست رو بگیرم،
وجود داشته و من دربارش صحبت کردم. من...
من درگیر نیستم.
تو کسب و کار روزانه دخیل نیستم
یا در هی-- بنابراین این-- و اگه این--
اوم، ما... اوم، من...
متاسفم، مجبورم... باید دوباره شروع کنی.
پس همه‌ی تصمیماتی که من گرفتم
یا برای کل صنعت خواهد بود،
نه مخصوصاً برای این مزرعه ماهی،
یا فقط یه توصیه برای سیاستمدارانه، و سیاستمدارا
دارن محدودیت‌ها و مقررات واقعی رو تعیین می‌کنن.
بنابراین اگه یه پرونده‌ی واقعی وجود داشته باشه،
اه، رسیدگی، مربوط به این شرکت،
اونوقت من کنار می‌کشم.
بازاریابی ماهی سالمون به عنوان یه غذای سالم انجام میشه.
همچنین به یه روش حیله‌گرانه‌ی خیلی شدید،
به یه روش فریبنده‌ای بازاریابی میشه که فکر می‌کنن یه محصول وحشیه،
ولی یه محصول جعلیه.
یه محصول چربه، آلوده‌ست.
به عنوان یه غذای سالم بازاریابی میشه، ولی... ولی اینطور نیست.
بنابراین ماهی سالمون، اگه ماهی سالمون دیدین، باید زنگ خطرها به صدا دربیان.
وقتی شیرجه میزنی پایین و میری ته قفس‌ها خیلی وحشتناکه
چون، می‌دونید، ما همیشه ته قفس‌ها رو پر از ماهی‌های مرده می‌بینیم.
و دلیلش اساساً اینه که خیلی از این ماهی‌ها
خیلی بیمارن، خیلی انگل زده شدن و پر از مواد شیمیایی‌ان
که مریض میشن و زندگی کوتاه و غم‌انگیزشون رو،
اساساً مثل زامبی‌ها زندگی می‌کنن.
می‌دونید، وقتی میرید
به رستوران یا سوپرمارکت، اینو نمی‌بینید،
ولی این اساساً قیافه‌ی خیلی از ماهی‌ها
قبل از اینکه سر از بشقاب ما در بیارن.
خب، امشب دان می‌خواست بهمون نشون بده
که چقدر از ماهی‌های پرورش داده شده می‌میرن.
به خاطر روش‌های خیلی غیرطبیعی
و غیربهداشتی که نگهداری میشن،
اونا ردیف‌هایی از ظروف فلزی خیلی بزرگ دارن
که مدام دارن اونا رو با ماهی‌های مرده پر می‌کنن.
باید بگم که هرچی نزدیکتر میشیم،
بوی اونجا واقعاً چندش آوره.
خب این جنبه‌ی پست
پرورش ماهی سالمون در اسکاتلند‌ه.
این... رازهای کثیفه.
صنعت نمی‌خواد شما ببینید.
این ماهی سالمون پرورشی
بیمارگونه، ۱۵ تا ۲۰ درصد چربیه.
اونجاست که آلاینده‌ها، آلاینده‌های سرطان‌زا،
PCBها، دیوکسین‌ها و رنگ‌های مصنوعی وجود دارن.
بنابراین این چیزیه که باید به هر قیمتی ازش اجتناب کرد.
این مزرعه پرورش ماهی سالمون دقیقاً اینجاست.
ما به آزادی اطلاعات دسترسی پیدا کردیم...
داده‌ها از سازمان حفاظت محیط زیست اسکاتلند
نشان دهنده‌ی استفاده از بیش از ۵۰ تن فرمالدهید،
نه فقط تو این سایت، بلکه سایر سایت‌ها در سراسر اسکاتلند.
این فرمالدهیده: "ممکنه باعث سرطان بشه،
مشکوک به ایجاد نقص‌های ژنتیکی،
در صورت بلعیدن سمی است،
ممکنه باعث تحریک تنفسی بشه،
باعث آسیب به اندام‌ها میشه. استنشاق نکنید."
یکی از کارگران مزرعه ماهی بهمون گفت که کارگران،
اوم، صبح زود میان به مزرعه،
مواد شیمیایی رو به داخل قفس‌های ماهی اسپری می‌کنن.
می‌دونید، اقیانوس‌های ما تبدیل شدن به فاضلاب‌های بشریت.
در نهایت همه‌چی به سمت دریا سرازیر میشه،
بنابراین اگه شما یه، می‌دونید، ماشین زمان داشتید
که می‌توانست به قبل از انقلاب صنعتی برگرده،
ممکنه... داستان فرق می‌کرد، اما الان،
بالاترین سطوح مربوط به خیلی از این مواد
آلاینده آلی موندگاره. داریم راجع به
می‌دونید، دی‌دی‌تی، و PCBها و دیوکسین‌ها صحبت می‌کنیم.
بالاترین سطوح در عرضه‌ی غذایی ما
در زنجیره غذایی آبی یافت میشه.
ماهی دیگه امن‌ترین انتخاب نیست.
-خب، تونی دیدنت عالیه. -دیدن شما هم عالیه.
-ممنون که اومدی. -اصلاً، ممنون از شما.
از بودنم اینجا خوشحالم.
پس می‌خواستم ازت بپرسم
که آیا می‌تونی باهامون در میون بذاری
چه چیزی... دقیقاً چه حسی داشتی
وقتی فهمیدی یه چیزی داره اشتباه پیش میره؟
احساس خستگی بیشتری از معمول داشتم،
و بعد حافظه کوتاه مدتم رو از دست می‌دادم،
و این خیلی منو ترسوند. و بعد تو یه حادثه‌ی
خیلی شدید اسنوبورد سواری تاندون‌های چرخشی شانه‌ام پاره شد.
و دکتر گفت: "می‌خوای تست فلزات رو انجام بدی؟"
و من گفتم: "آه، من آمالگام‌هام رو ۲۵ سال پیش در آوردم."
اون گفت: "فلزات زیادی تو محیط زیست وجود دارن، باید این کارو انجام بدی."
پس من این کارو کردم. یه هفته بعد یه تلفن دریافت کردم،
و به دستیارم گفتم: "فقط بذار گزارش رو بفرستن."
و اون گفت: "نه، یه وضعیته اورژانسیه. اون باید باهات صحبت کنه."
و اینجوری بود که، هیچ‌کس دوست نداره اینو بشنوه.
و بنابراین باهاش تماس گرفتم و اون گفت: "تونی،
من آزمایش خونت رو نشون دادم.
تو مسمومیت جیوه شدید داری،
تو مقیاس صفر تا پنج،" که اونا اندازه‌گیریش می‌کنن،
"پنج سمیه، تو ۱۲۳ هستی."
دکتر گفت: "این مرد چقدره که تو بیمارستان بوده؟"
و من تازه از صحنه پایین اومده بودم.
بنابراین من... من گفتم: "من نمی‌تونم اینو بفهمم،"
پس من رفتم بیرون و اونا فکر کردن، می‌دونید،
شاید کسی داشت سعی می‌کرد منو مسموم کنه چون این عدد خیلی زیاد بود.
و من خیلی من
و بعد فقط سالاد، ماهی، سالاد، ماهی می‌خوردم. و اونا گروه پزشکی رو آوردن اینجا
و اونا بهش نگاه کردن،
و من این مرد رو پیدا کردم به اسم دکتر شید
که تنها کسیه که یه فرآیند ایده‌پردازی داره
جایی که اون می‌تونه ببینه جیوه از کجا اومده، و اون ماهی بود.
سه ساله که گذشته، اوم، و من لحظات سختی رو گذروندم.
تو مری‌م سوراخ شد و من به معنای واقعی کلمه از حال رفتم.
یه سوم خون بدنم رو از دست دادم.
می‌تونستم بمیرم. نیمی از هموگلوبینم رو از دست دادم.
-موهای مردم شروع به ریختن می‌کنه. -بله.
حافظه‌شون. حافظه‌هاشون رو از دست میدن.
-همونطور که تو داشتی. همونطور که تو... همونطور که متوجه شدی. -بله، بله.
اما اونا همچنین می‌تونن سردرد داشته باشن.
اونا می‌تونن از خستگی شکایت کنن،
و اونا همچنین می‌تونن افسردگی هم داشته باشن.
چیزی که الان داریم می‌بینیم با قرار گرفتن در معرض سموم زیست‌محیطی،
و مخصوصاً با جیوه... متیل جیوه
در ماهی، اینه که همه باید مراقب باشن
چون... سطحش داره بالاتر میره.
اودو، به من بگو، چون تخصصت تو این زمینه است،
چطور روغن ماهی رو که همه ما برای مغز نیاز داریم به دست بیاریم
برای مغز و بدن
اگه نتونیم ماهی بخوریم؟ چی پیشنهاد می‌کنی؟
خب، قبلاً اونا رو از روغن ماهی می‌گرفتیم.
-بله. -و... اما...
در واقع ما می‌تونیم اونا رو از سبزیجات بگیریم.
کتان غنی‌ترین منبع امگا ۳ هست
که ما... همه فکر می‌کنن باید از روغن ماهی بیاد.
اگه به مقدار کافی از اون به عنوان ماده اولیه به دست بیارید،
بدنتون چیزی که روغن ماهی درست می‌کنه رو درست می‌کنه، و تمیز هم خواهد بود.
خیلی از مردم روغن ماهی مصرف می‌کنن
یا برای اسیدهای چرب امگا ۳ بلند زنجیره، ماهی می‌خورن،
و باید از خودتون این سوال رو بپرسید،
"اما ماهی‌ها اونا رو از کجا میارن؟"
و معلوم میشه که اونا اونا رو از جلبک‌های تو اقیانوس میارن.
اونا اونا رو از غذای گیاهی میارن. پس اگه فرم خالص‌تری می‌خواید
از اسیدهای چرب امگا ۳ آماده‌ی مصرف بلند زنجیره،
بهترین راه برای انجامش ساده خوردن
یه مکمل جلبک، چون اون موقع شما خالص‌ترین فرمش رو دارید
و خطرات اضافی رو ندارید.
از داشتن سموم و فلزات سنگین
و چربی اشباع شده و کلسترول
که با خوردن ماهی به دست میارید.
هیچ‌کس به نزدیک‌ترین آبگیر نمیره
و یه لیوان توش فرو نبره و آب رو نخوره.
اوم، شما اساساً دارین سموم تغلیظ شده رو به دست میارید
اگه ماهی بخوریم.
حداقل نیمی از پلاستیک‌های امروز تو دریا
از تجهیزات ماهیگیری دور ریخته شده یا گم شده میاد.
چون همه‌ی اون تورها، همه‌ی اون خط‌ها، همه‌ی اون چیزها،
فقط تبدیل به یه اقیانوس پلاستیکی شدن،
اما ما یه فرصت داریم.
ما الان یه فرصت داریم تا عادت‌های غذاییمون رو تغییر بدیم.
یه تخمینی وجود داره که بیش از پنج تریلیون
تن پلاستیک در حال حاضر در اقیانوس شناوره.
کاملاً همه جا هست.
هر جا نگاه کردیم، میکروپلاستیک پیدا کردیم،
چه تو مناطق قطبی باشه، چه تو جزیره‌های دور افتاده.
همچنین، اگه به سطح یا بستر دریا نگاه کنیم
و هر جایی بین این دو، میکروپلاستیک پیدا می‌کنیم.
ما همچنین میکروپلاستیک رو پیدا کردیم
تقریباً تو هر گروه حیوانی که توش نگاه کردیم.
ما الان مدتیه که برای میکروپلاستیک نمونه‌گیری می‌کنیم،
و متوجه شدیم که ۲۷ برابر بیشتر ذره پلاستیک وجود داره
تا لارو ماهی.
دانشمندان ما به ما میگن که الان
تو ششمین واقعه انقراض هستیم
زندگی روی این زمین.
حتی تیتر اصلی هم نمیشه.
هیچ‌کس حتی راجع بهش نمیدونه.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
ما تو این سیاره پنج واقعه انقراض جمعی داشتیم
تو ۴۵۰ میلیون سال.
بذارید تو این مورد شفاف سازی کنم، آخرین باری که ما یه
واقعه انقراض با این وسعت داشتیم،
۶۵ میلیون سال پیش بود.
خیلی غم انگیزه که بفهمیم دقیقاً چقدر... چه تعداد گونه‌ای، اوم،
هم تو اقیانوس‌ها و هم تو خشکی‌ها که الان داریم از دست میدیم،
اوم، و این به همه‌ی ما بستگی داره تا مطمئن بشیم،
که اوم، این اتفاق تو آینده نیفته.
امروزه، بیش از ۲۶۰۰۰ گونه
در حال حاضر بیش از ۲۶۰۰۰ گونه در معرض خطر انقراض هستن،
و مهم‌ترین عامل اون
استفاده ما از زمین برای کشاورزیه.
با گذشت زمان، اوم، دام‌ها یک عامل بزرگ،
عامل بزرگ از دست دادن تنوع زیستی بودن.
بعضی‌ها پیش‌بینی کردن که تا سال ۲۰۴۵،
از دست دادن گونه‌ها اونقدر زیاد میشه که دیگه نمی‌تونیم جبرانش کنیم.
زمین از فروپاشی اکولوژیکی رنج می‌بره.
و بزرگ‌ترین کاری که من و تو می‌تونیم انجام بدیم...
تغییر دادنمون رژیم غذاییمونه.
سیاست گذارها خیلی
خیلی مردد بودن که به مسئله دام رسیدگی کنن.
این کاملاً دور از تناسب با فوریت
بحرانی هست که باهاش رو به رو هستیم.
سلام، اتو براک وی از بروکستار فیلمز.
اوم، این یه سواله از کمیسیونر هوگان.
دانشمندان دانشگاه آکسفورد خیلی واضح گفتن
که دامداری
تأثیر خیلی بیشتری از کشاورزی گیاهی داره.
با در نظر گرفتن این موضوع، منطقی نیست که کاهش بدیم
اون میلیاردها پولی که به عنوان یارانه به دامداری پرداخت میشه رو
توی اروپا، بیایم به جای اون بدیم به کشاورزی گیاهی؟
به عنوان یه مشوق برای یه سیستم غذایی خیلی پایدارتر؟
ما پیشنهادهای خودمون رو بر اساس محافظت از کشاورزا دادیم،
چون اونا، برعکس من و شما،
توی همه جور آب و هوایی و همه جور
ریسک‌های بازار هستن، و شاید من و شما هیچی از اینا ندونیم
چون این زندگی اوناست.
اونا دارن غذای باکیفیت برای همه ما تولید می‌کنن
تا ما بتونیم این
محصولات باکیفیت خاص رو همیشه در دسترس داشته باشیم.
بعضی وقتا تحت شرایط محلی مثل ارگانیک،
بیشتر وقتا کشاورزی معمولیه.
خب ما در حال حاضر از این کار حمایت مالی می‌کنیم.
و این یه منفعت عمومیه که همیشه بهش توجه نمیشه،
ولی مسیر سیاست‌های ما به این سمته که کشاورزای ما
به طور اساسی در فراهم کردن منافع عمومی بیشتر نقش داشته باشن.
و اگه بخوای هر کاری توی زندگی انجام بدی، باید به مردم پول بدی.
بعضی وقتا من درک می‌کنم که یه تعهد اخلاقی وجود داره
و آدمای با اصولی هستن، ولی بیشتر وقتا،
۹۹ درصد مواقع، باید پولشونو بگیرن.
ما به عنوان متخصص داریم انتظار داریم که غذای باکیفیت تولید کنیم
و برای منافع عمومی هم بیشتر کار کنیم.
ما به کشاورزامون پول میدیم. این یه تصمیمی هست
که ما در سطح سیاسی می‌گیریم.
دام‌ها گاز متان و اکسید نیتروژن تولید می‌کنن.
حالا بیشتر مردم وقتی به تغییرات آب و هوا فکر می‌کنن
به CO2 فکر می‌کنن، دی اکسید کربن،
که یه گاز خیلی قوی گلخانه‌ایه.
ولی متان ۲۵ برابر قوی‌تره
به ازای هر مولکول وقتی آزاد میشه، نسبت به CO2.
و اکسید نیتروژن ۲۹۸ برابر قوی‌تره
به ازای هر مولکول نسبت به CO2.
اینا گازهای گلخانه‌ای خیلی قوی‌ای هستن.
امروز ما یه دوربین خیلی خاص داریم
به اسم دوربین تصویربرداری هایپراسپکترال،
و در واقع به ما این امکان رو میده که بتونیم ببینیم
گازهایی رو که در حالت عادی با چشم غیر مسلح نامرئی هستن.
و امروز ما داریم گاز متان رو نگاه می‌کنیم.
متان گازیه که توسط گاوها موقع آروغ زدن تولید میشه.
ما می‌دونیم که اگه تغییر رویه بدیم از، اوم، گوشت حیوانات نشخوارکننده
به گوشت‌های دیگه، احتمالا ردپای [کربنی] خودمون رو کم می‌کنیم
فقط از-- از همون یه محصول خاص
حدودا ده برابر، که خیلی زیاده.
ولی اگه اینو مقایسه کنید
با اینکه اگه ردپای [کربنی] خودتون رو
با رفتن به سمت محصولات گیاهی،
چقدر کم می‌کنید، اون حدودا ۱۰۰ برابر میشه،
و به همین دلیله که تغییر به سمت رژیم‌های غذایی گیاهی بیشتر--
خیلی تاثیر داره،
چون ما اینجا داریم درباره مقیاس‌های مختلف حرف می‌زنیم.
خب توی اطلاعات ما، ما پیدا نکردیم...
تفاوت‌های زیادی بین [محصولات] ارگانیک و معمولی
در شاخص‌های متعدد.
چیزی که ما پیدا کردیم اینه که مهم نیست
محصولات حیوانی رو چطوری تولید می‌کنید، حتی کم‌تاثیرترین شکل‌های تولید
باز هم آلایندگی بیشتری تولید می‌کنن و زمین بیشتری استفاده می‌کنن
نسبت به پروتئین‌های گیاهی معمولی.
خب این داره یه چیز خیلی مهمی رو میگه، داره میگه
که حتی اگه برید توی مغازه‌ها و سعی کنید بخرید
گوشت یا لبنیات پایدار بخرید، باز هم همیشه بهتره
که به جای اون پروتئین‌های گیاهی بخرید.
و وقتی شما ده‌ها هزار حیوون رو چپونده‌اید
توی این شرایط کثیف، غیربهداشتی و پر ازدحام،
اساساً روی مدفوع خودشون زندگی می‌کنن، این دقیقا مثل یه محل تولید و تکثیر [بیماری] هست.
بیماری‌هایی که از حیوون به انسان منتقل میشن
به خاطر اینه که ما الان داریم چطوری با حیوونا رفتار می‌کنیم.
چه این بازارای زنده‌ی فروش حیوانات توی شرق آسیا باشه،
چه تجارت گوشت حیوانات وحشی باشه،
نگرانی اینه که با چرخوندن کافی رولت ژنتیکی
توی این مزرعه‌های صنعتی خوک، این مزرعه‌های صنعتی مرغ،
قراره با یکی از این ویروس‌ها کارمون تموم شه
که نه تنها برای مرغا مرگباره، بلکه می‌تونه بپره
و از انسان به انسان منتقل شه و باعث همه‌گیری بعدی بشه.
ریسک مزرعه‌داری صنعتی در مقیاس بزرگ، ریسک این رو بالا می‌بره
که ما-- یا احتمال اینکه ما یه همه‌گیری داشته باشیم،
مخصوصا همه‌گیری آنفولانزا در آینده.
این همه‌گیری خیلی شدید بوده،
ولی این لزوما همه‌گیری بزرگ نیست.
مردم الان می‌دونن یه همه‌گیری جهانی چه حسی داره،
و تاثیراتش رو دیدن. اونا اثراتش رو
برای سال‌های زیادی حس خواهند کرد، و این یه شانسه،
به نظرم، یه فرصت برای اشاره به اینکه
این مسیر خاص عفونت
یه-- یه مسیر خیلی نگران کننده‌اس.
من که شش سال قصاب بودم،
یه چیزی که می‌دونم اینه که اگه مردم می‌دونستن چه اتفاقی
توی تولید غذاشون میفته، گوشت نمی‌خوردن.
یکی از چیزایی که ما هر روز باهاش برخورد می‌کردیم
جوش‌های چرکی، تومورها، کیست‌ها بود.
این چیزی بود که ما هر روز باهاش برخورد داشتیم.
من که توی یه فروشگاه زنجیره‌ای کار می‌کردم،
من-- اینو هر روز به چشم خودم می‌دیدم.
خب این یکی داره روی تیغه شونه حرکت می‌کنه.
اوه!
-آره. -این همون چیزیه که من توی قصابی یادمه،
مثل یه خمیر دندون غلیظ می‌زنه بیرون.
من اینو هر روز یادمه.
-جالبه که می‌شنوم شما هم این تجربه رو داشتید... -آره.
...اون سر دنیا، چون توی بریتانیا هم دقیقا همینه.
-آره. -ما اینو هر روز می‌دیدیم.
اما اونایی که میگن، "این-- این قصاب من نیست که این کارو می‌کنه."
-نه. -باید چشماشونو باز کنن،
چون اگه قصابشون باهاشون رو راست باشه، ما می‌دونیم.
-آره. -ما دو تا می‌دونیم، ما توش بودیم،
-و هر قصاب با شرفی اینو قبول می‌کنه. -آره.
اونا نمی‌خوان به مردم بگن چون روی کسب و کارشون تاثیر می‌ذاره
-اما این یه حقیقته. -آره.
و من که توی قصابی‌های مختلف کار کردم،
این روندهای مشترک رو همه جا دیدم،
پس من می‌دونم که فقط محدود به همون یه جایی
که من توش کار می‌کردم نبود، برای من همه جا همینطوری بود.
مردم باید دوباره با چیزی که می‌خورن ارتباط برقرار کنن
-و کل فرآیندی که ما... -آره.
...درباره‌اش اینجا حرف می‌زنیم، از اینکه چطوری اون غذا به دستشون می‌رسه.
اوم، ازشون پنهون شده، و به یه دلیلی پنهون شده،
چون اگه اونو ببینن، به احتمال خیلی زیاد باعث می‌شه
بیشتر به چیزی که می‌خورن فکر کنن.
تغییرات آب و هوا چرخه‌های آب سیاره رو تغییر می‌ده.
گرمایی که تولید می‌شه
داره بارش رو به اجبار وارد ابرها می‌کنه،
برای همین داریم بارش متمرکزتری توی ابرها داریم،
و رویدادهای شدیدتر، افراطی‌تر،
و غیر قابل پیش‌بینی‌تری از آب توی سرتاسر دنیا داریم.
من قطعا نگران آینده مزرعه‌مون هستم.
به نظرم ما داریم چیزهای بیشتری، اوم--
نوسانات آب و هوایی خیلی بیشتری می‌بینیم از اون چیزی که قبلا می‌دیدیم،
اما ما می‌خوایم از همه زمینی که داریم برای پرورش غذا استفاده کنیم،
اما به خاطر کمبود آب نتونستیم این کارو انجام بدیم.
این روی تامین غذا و قیمتا تاثیر می‌ذاره
و در دسترس بودنش، و خب تخمین‌ها در حال حاضر
بین ۵۰۰,۰۰۰ تا بیشتر از ۱,۰۰۰,۰۰۰ اکر زمین کشاورزی
وجود داره که از تولید توی کالیفرنیا خارج می‌شه.
در مورد آب، حقیقت اینه که خشکسالی
توی اسپانیا تبدیل به یه فاجعه تمام عیار شده.
محصولات ما دارن به مقدار خیلی زیادی کاهش پیدا می‌کنن.
سال پیش، توی منطقه‌ای که الان هستیم،
تقریبا هیچ محصولی نبود.
مردم نمی‌فهمن که نظام غذایی داره فرو می‌پاشه.
خیلی از مردم درباره مقدار آبی که تازه است حرف می‌زنن
که ما برای شکست هیدرولیکی استفاده می‌کنیم.
به صورت جهانی ۷۰۰ میلیارد گالن برای شکست هیدرولیکی هدر می‌ره.
خب، ۷۰۰ میلیارد گالن. خیلی زیاد به نظر می‌رسه،
اما کشاورزی حیوانی،
تولید حیواناتی که ما برای گوشتشون در سرتاسر دنیا استفاده می‌کنیم
سالانه ۷۰ تریلیون گالن آب تازه مصرف می‌کنه.
صدها هزار برابر بیشتر از شکست هیدرولیکی.
و ما بهترین چیزا رو به گاوها و مرغا می‌دیم، درسته؟
به اونا آب مسموم به سرب مثل فیلینت، میشیگان رو نمی‌دیم،
آبی که کاندوم توش شناوره.
به اونا جنس درجه یک می‌دیم،
چون نمی‌خوایم سوسیس‌هامونو خراب کنیم.
و می‌دونم الان دارین به چی فکر می‌کنین.
دارین فکر می‌کنین، "اوه، اینجای داستانه...
که 'من گیاهخوارم و خوک‌ها
هم آدم هستن، مه!'"
اما نه، بیاین چشم‌پوشی کنیم از اینکه چطور با حیوونا رفتار می‌شه
توی مزرعه‌های شکنجه‌گاه‌مون.
بیاین تصور کنیم که باهاشون عالی رفتار می‌شه، فقط یه دقیقه.
مثل اینه که یه سلبریتی پشت صحنه اسکار باشه،
دارن براش بال بال می‌زنن
و یه عالمه هدیه می‌گیرن با ساعت‌های مجانی اپل...
منظورم اینه که شما باید هنوز از این موضوع ناراحت باشین
چون کشاورزی حیوانی داره ما رو می‌کشه،
و رسانه‌های شرکت‌های بزرگ به شکل مسخره‌ای در این مورد رقت‌انگیزن.
اونا هیچوقت درباره تولید گوشت حرف نمی‌زنن.
اونا هیچوقت اشاره نمی‌کنن که یه ربع پاوندر
برای تولیدش ۶۶۰ گالن آب تازه لازم داره.
این-- این معادل دو ماه دوش گرفتنه.
خب، یک، یه اثر کم‌ارزش‌گذاری‌شده
تولید دامپروری
مقدار خیلی زیاد آب تازه‌ایه که نیازه
تا اون تولید حفظ شه و افزایش پیدا کنه.
مشکل اینه که تو خیلی از مناطق، آب داره
خیلی سریع‌تر از نرخ تجدید طبیعی‌اش استفاده می‌شه.
در کل، توی دنیا ۱.۸ میلیارد آدم
دارن تو مناطقی زندگی می‌کنن که کمبود آب شدیدی دارن.
بخش دامپروری بزرگترین مصرف کننده آب توی دنیاست.
یک سوم استفاده از آب توی دنیا داره استفاده می‌شه
برای تولید محصولات حیوانی، گوشت و لبنیات،
و این به خاطر این نیست که اون حیوونا خیلی آب می‌خورن،
بلکه به خاطر اینه که مقدار زیادی آب نیازه
تا خوراک برای حیوونا تهیه بشه.
اگه آب تازه کافی برای نسل‌های آینده می‌خوایم،
آب به تنهایی اینو حکم می‌کنه که باید رژیم غذاییمونو تغییر بدیم،
از گوشت و لبنیات دور شیم.
چند سال پیش، بدست آوردن
غذای گیاهی خوب یه چالش بود، اما امروز ما انتخاب‌های زیادی داریم
و همه‌جا گزینه‌های گیاهی هست.
-اوم. -آره، ممنون.
مزه‌اش مثل هات‌داگ معمولیه، هات‌داگ معمولیه؟
منظورم اینه که-- یا مثلا گیاهیه یا همچین چیزی؟
-چی هست؟ -خب، در واقع گیاهیه، آره.
-پس هر-- -خیلی خوبه.
-من ترجیحش می‌دم چون من خیلی... -واقعا؟
...گوشت نمی‌خورم، برای همین این خوبه.
-خیلی خب. -من گوشت دوست دارم و این مزه خوبی داره...
-واقعا؟ -...برای اینکه گوشت نیست.
آهان.
-با این خوشحال می‌شی؟ -آره.
خوشحال می‌شم. من خیلی گوشت دوست دارم،
برای همین حس می‌کنم اگه گیاهی‌خور شم دلم براش تنگ می‌شه،
اما اگه این چیزا همون مزه رو بدن...
-آره. -...از این راضی می‌شم.
-...انگشتای خوب، کثیف. -آره، همینه.
-همبرگر غذای محکم.
-باشه. -ممنون.
برات جالب می‌شه اگه بدونی اون کاملا گیاهیه؟
-متوجه نمی‌شدم. خب این، من قطعا... -وای.
-این برنده‌اس. -آره، من شگفت‌زده‌ام.
اگه همبرگرا همیشه این مزه رو بدن،
خوشحال می‌شی که دیگه همبرگر گوشتی نخوری؟
-آره؟
می‌خوام بهم بگی کدوم یکی از این ناگت‌ها
گیاهیه و کدوم یکی گوشت واقعیه.
باشه.
خیلی سخته که بگم کدوم یکیه...
راستش، دقیقا یه مزه رو می‌دن.
-اینا مرغ نیستن؟ -نه.
-جالبه. -آره.
کدوم یکی از اینا گوشت حیوونیه
و کدوم یکی از اینا گیاهیه؟
گوشته یا گوشت نیست؟
مطمئن نیستی؟ مطمئن نیستی.
-نه. -نه. آره، مطمئن نیستم.
-گوشت. -تو...
-آره. -...اشتباه می‌کنی.
-اوه. -خیلی خب، خیلی خب.
-...اما فکر می‌کنی دومی مرغه. -آره.
-دومی در واقع گیاهی بود. -امکان نداره.
-آره، و اولی مرغ بود. -امکان نداره.
-آره. -خب، من نمی-- نمی‌تونستم حدس بزنم.
من قطعا فکر می‌کردم اولی باشه.
آره، قطعا.
به نظر می‌رسه که تغییر دادن چیزی که می‌خوریم به یه رژیم غذایی پایدارتر
همچنین می‌تونه به طور تصادفی خیلی به سلامتیمون کمک کنه.
یه درک رو به رشدی هست که ما می‌تونیم از خیلی از
و تو خیلی از موارد حتی عکس بیماری‌های رایجمونو منع کنیم
همه از طریق یه تغییر به رژیم غذایی وگانِ کامل.
آدما می‌تونن با انواع مختلفی از رژیم غذایی زنده بمونن،
اما چندین دهه تحقیق نشونمون داده
که بهترین روش نه فقط برای زنده موندن،
بلکه برای شاداب بودن، داشتن یه رژیم غذایی گیاهی کامله.
انسان می‌تونه با رژیم گیاهی سالم باشه،
بدون هیچ محصول حیوانی‌ای.
انجمن‌های رژیم‌شناسی اصلی
در سرتاسر جهان، از جمله انجمن رژیم‌شناسی بریتانیا،
بیانیه‌هایی رو تولید کردن که دقیقا اینو بگه، که یه رژیم غذایی
که از غذاهای گیاهی درست شده برای آدما سالمه،
تو تمام مراحل زندگیشون.
و نه تنها می‌تونن سالم باشن،
بلکه می‌تونن سلامتشونو ترمیم کنن یا دوباره بدست بیارن
با اتخاذ یه رژیم گیاهی.
مناطق خاصی هستن، جمعیت‌های خاصی در سرتاسر دنیا هستن
که سلامت و طول عمر فوق‌العاده‌ای دارن،
برای مثال، تعداد زیادی از افراد صدساله،
آدمایی که بالای ۱۰۰ سال زندگی می‌کنن، اینا به اصطلاح "مناطق آبی" هستن.
چیزی که در مورد مناطق آبی جالبه،
اونا در واقع بیشتر از همه‌جا
تو دنیا افراد صدساله دارن،
و یه فرد صدساله کسیه
که حداقل ۱۰۰ سال زندگی می‌کنه.
اما چیزی که-- چیزی که واقعا در مورد مناطق آبی جالبه
اینکه وقتی آدما به این سن‌های بالا می‌رسن،
هنوز تولیدی هستن، برای همین مناطق آبی
خیلی چیزا بهمون یاد دادن.
و حرف آخر اینه که، ما واقعا می‌خوایم تلاش کنیم شبیه‌سازی کنیم
کاری که مردم مناطق آبی انجام می‌دن.
خب سوال اینه که، "خب، اونا چه چیز مشترکی دارن؟"
اونا رژیم غذایی غالبا گیاهی‌ای دارن.
اونا رژیم غذایی سرشار از میوه و سبزیجات دارن،
غلات سبوس‌دار، لوبیا، سویا، عدس، نخود.
اونا رژیم غذایی سرشار از تمام این مواد مغذی رو دارن
و این یه چیزیه که اونا با هم دارن.
خب، مطالعه EPIC اینه
تحقیق آینده‌نگرانه اروپایی
در زمینه سرطان و تغذیه.
بیش از نیم میلیون نفر رو دنبال کرد
از ده کشور اروپایی برای بیش از ۱۵ سال.
کسایی که تو مطالعه EPIC بودن
و غالبا گیاهی می‌خوردن
یا سطح بالایی از میوه و سبزیجات می‌خوردن بیشتر عمر کردن،
میزان کمتری سرطان و بیماری قلبی داشتن.
حدود دو هزار و پانصد نفر از افراد
تو EPIC آکسفورد فقط غذای گیاهی می‌خوردن،
پس وگان بودن. و حتی اگر
اونا سالم‌ترین وگان‌ها یا گیاه‌خواران سالم نبودن،
می‌تونستی نشون بدی که این گیاه‌خوارا سالم‌تر بودن،
اونا میزان کمتری بیماری قلبی، دیابت و سرطان داشتن.
از هر چیزی که ما تو این سفر کشف کردیم،
به نظر می‌رسه که دور شدن از غذاهای حیوانی
و جایگزین کردنشون با غذاهای گیاهی
نه تنها به ما یه عالمه مزایای سلامتی فوق‌العاده می‌ده،
بلکه یه فرصت بهمون می‌ده تا بتونیم بذاریم
یه سیاره پایدار برای نسل‌های آینده بجا بمونه.
شاید تنها تغییر معنادار
که ما می‌تونیم به عنوان فرد داشته باشیم
در نهایت تصمیم بگیریم که هر روز چی تو بشقابمون می‌ره.
داره وقتمون تموم می‌شه.
جامعه جهانی باید تصدیق کنه
که کشاورزی حیوانی مخرب‌ترین
صنعت تو سیاره‌مونه.
نمی‌تونیم منتظر سیاست‌های دولت باشیم
و سازمان‌های دیگه تا یه
زندگی بهتری برای خودمون بسازیم.
باید الان بلند شیم و صدامونو به گوش برسونیم.
به طور کلی، برای مصرف‌کننده معمولی،
اجتناب از گوشت و لبنیات احتمالا بزرگترین راه برای
کاهش اثرتون روی زمینه.
بدون رسیدگی به چیزی که می‌خوریم، ما واقعا نمی‌تونیم موفق بشیم.
این یه اولویت شماره یکه.
این یه قدم بعدیه،
در به عهده گرفتن مسئولیت برای جوامعمون،
سیاره‌مون، زیست‌کره‌مون، گونه‌های دیگه‌مون.
عدالت آب و هوا!
کی می‌خوایمش؟ الان!
آدما می‌گن، "من به عنوان یه فرد چی‌کار می‌تونم بکنم؟ حس می‌شه همه‌چی خسته‌کننده‌اس."
خب، تو می‌تونی انتخاب‌های فردی کنی. ما همه‌مون می‌تونیم.
انتخاب‌های فردی ما روی انتخاب‌های جمعی تاثیر می‌ذاره.
ما درباره هواپیماها و ماشین‌ها می‌شنویم.
و ما هنوزم قراره از این چیزا استفاده کنیم،
اما انتخاب‌هایی که تو رژیم غذاییمون می‌کنیم،
این کسب و کار کشاورزی که ما از حیوونا استفاده می‌کنیم
به عنوان منبع اصلی پروتئین،
تنها کاری که فکر کنم همه‌مون می‌تونیم بکنیم،
به عنوان فرد، اینه که انتخاب‌های فردی خودمون رو بکنیم.
چطوری قراره زندگی کنیم، چطوری قراره غذا بخوریم.
رژیم گیاهی همه‌چیو تو دنیا تغییر می‌ده.
فقط چندتا انتخاب بکن که برات خوب باشن،
و با خوب بودن برات، برای سیاره هم خوب می‌شه.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top