طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
میرم خلبانو بیارم.
هی، پاول!
پاول!
هیچی.
بیا این‌جا.
می‌خوای فیلم گرفتن از منو
- یه روزی قطع کنی؟ - نه، هیچ‌وقت.
بازم تنها داری غذا می‌خوری، پیتور.
بهش می‌گن غذا خوردن.
اوکسانا.
سلام، امروز خیلی خوشگل شدی.
چی می‌خوای؟
ببین، رفیق باش و یه کاری برام بکن.
تولده مامانمه، براش یه کارت پستال نوشتم.
می‌خوام غلط‌گیری کنی برام.
"مامان عزیزم،" ویرگول.
"احتمالاً نمی‌تونم بیام دیدنت
چون همه‌چی داره می‌سوزه."
اون خط تیره رو بردار و "likely" یه E هم داره.
"به محض این‌که بتونم،" ویرگول.
"میام پیشت."
اون "there" هست، نه "their".
- عجله داشتم. - سرگِی.
ما رو تو فرماندهی می‌خوان.
باشه.
لطفاً درستش کن و بفرستش، خب؟
واست یه‌سری توت‌فرنگی میارم
به گندگی مشته‌ات.
خانما، بدویین.
لبخند بزرگ، لبخند بزرگ!
ماکسیم، ما که هنرمند نیستیم.
شما از هنرمندام بهترین.
شما ملکه‌اید، امپراتریسا، الهه‌های عشق.
و وقت ناهارمون تموم شده.
اشکالی نداره.
حسابداری می‌تونه صبر کنه.
داریم این‌جا هنر خلق می‌کنیم.
داریم از زندگی می‌خونیم، از جوونی.
یه بار دیگه بریم.
الو؟
باشه، متوجه شدم.
خانما، صدام کردن باید برم.
الآن دیگه شعر رو بلدید.
از اول بخونید.
زود برمی‌گردم.
خب خانما، بریم ناهار بخوریم.
امروز کوفته‌تاکی داریم.
هی کوچولو، اون‌و می‌شکنی‌ها.
برو با لنا بازی کن، باشه؟
بابایی؟
بابا، ببین چی کشیدم.
وای، خیلی قشنگه!
بله؟
بله قربان.
زود برمی‌گردم.
یه تیکه دیگه هم ببر با خودت.
کجا؟ فرماندهی؟
پس بوسمو چی؟
نمی‌تونی یه کتاب بخونی یا یه کاری بکنی؟
نگاهتو جمع کن.
کت، بیا این‌جا.
خب قربان، حالا فهمیدم اونو هم با خودت آوردی.
چرا بهم نگفتی؟
من خوب می‌مونم.
قول می‌دم.
عروسیه، بجنب دیگه.
می‌خوام چند کلمه‌ای بگم.
یه بار دوتا دخترم ناتاشا
و خواهر کوچیکش با هم دعواشون شد.
ناتاشا ازم پرسید: «بابا، کیو بیشتر دوست داری؟»
گفتم: «جفتتونو.»
و اون موقع بود که دعواشون بدتر شد!
ولی این نُطقی که دارم برای اونا نیست،
این نُطق برای دامادمونه.
سرِ یه بچه وای نستا.
سه‌تا، چهارتا، پنج‌تا بیار!
اگه با همم دعوا کردن، از سرِ عشقشونه.
یه کم شیرینی لازم داریم!
شیرینی، شیرینی،
شیرینی!
یک،
دو،
سه،
چهار،
پنج،
شش.
شش‌تا!
مبارک باشه!
به سلامتی زوج جوون و به سلامتی پدر و مادراشون.
تو این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
اومدیم.
اومدیم کمک بگیریم.
و بابت دیشب معذرت‌خواهی کنیم.
ببین، یه اره‌برقی، یه بیل و چند تا بیلچه می‌خوایم.
چه جور آتشنشانی ابزار قرض می‌گیره آخه؟
کمپ ما رو سوزوندین.
می‌دونی چیه؟
گم شین.
براشون یه‌سری پای بدین واسه تو راه.
ممکنه دوباره آتیش بگیره.
باید جنگلو بگردیم.
جنگل خودتونه، راستی.
درسته، خودمونم از پسش برمیایم.
فکر کنم درست متوجه نمی‌شی، پدرجان.
بی‌خیال، آروم باش.
برو بیرون. اوه، یالا دیگه.
هی. هی، برو.
اینجا جای تو نیست.
بابا عروسیه این‌جا، یه‌ذره رعایت کن.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
کی اینو به فکرت رسید؟
وقتی داشتی خر و پف می‌کردی.
آره خب.
– هوو! – هوهووو!
آره!
چند تا کنسرو و یه‌سری ابزار ایناست.
که جمع‌وجور کنین و راه بیفتین برین.
همه‌ش اون توئه.
پدرجان، ما واقعاً یه اره‌برقی لازم داریم.
با همونا سر کنین.
حداقل یه اره دستی بدین.
بدون اره نمی‌تونیم کاری کنیم.
میشا، یه نگاهی توی انبار بنداز.
بذار منم باهات بیام.
تو همین‌جا بمون.
چرا باید این‌جا بمونم آخه؟
صبر کن دیگه.
چی بود، میشا؟
من کنستانتینم.
بهم بگو کاستیک.
چی داری می‌نوشی؟
فقط آبه.
مریضی مگه؟
یه روس واقعی خودش رو هوشیار نگه می‌داره.
خب پس، منم یه روس واقعی‌ام دیگه.
فعلاً رفیق باش.
اون بطری رو بده من.
کدوم بطری؟
نینا جان.
من فقط یه نوشیدنی می‌خواستم.
کل روز پشت فرمون اون اتوبوس بودم.
خشک شدم.
یه لیوان بده.
وقتی بچه‌مون به دنیا اومد، نوشیدنی می‌بره‌مون؟
نینا، این بچه یه هفته‌ست که داره میاد!
اومدی شهر، تهش باردار شدی!
حواستو جمع کن.
مراقبش باش، مشروب ممنوع!
زویای عزیز، یه کم مرغ بخور.
خودمون بزرگش کردیم، مث اونایی نیست که تو شهر پر از آنتی‌بیوتیکن.
مامان، خوردم دیگه!
یه نون دیگه هم بخور، این پای‌ها هم هستن.
مامان، تو چاقم می‌کنی، نه بچه‌هه!
خب چرا نشستی؟
برو برقص دیگه.
– اون پسره فرفری رو ببین. – مامان!
یکم کوتاه بیا خب.
موهاتو بپوشون.
انگار مریضی انگار.
ها؟
این‌و ببین.
درد نمی‌گیره؟
من از آهنم، خانوما!
ضد آتیشم.
نگاه کن، یه زخمی هم نیست.
و اون یکی چی؟
آهان این؟
از آپاندیسیته.
خودم درش آوردم!
اووه!
و آتیش!
خنده‌ت شبیه مامانمه، خیلی قشنگه.
بفرما، آقای قهرمان!
چرا شلوارتو درنیاوردی؟
بفرما، خوشگله!
وقتشه!
بچه داره میاد!
– نینا، آروم باش. – دخترا، داره میاد!
راه بدین کنار!
خیلی سریعه!
حسش کردم.
بجنب.
– باید الان بریم. – خوبه، خوبه.
– فقط آبم رفت. – مهم نیست.
– راه بدین، زود. – آروم.
من برش‌می‌گردونم.
– ویتیا، اتوبوسو روشن کن! – زنگ بزن بیمارستان!
– همه‌چی درست میشه. – آنتن نداریم!
نوشیدنی میوه، آره؟
نوشیدنی میوه؟ جدی؟
نگفتم مراقبش باشی؟!
نینا، فقط پنج دقیقه بده، راه می‌افتیم.
حالت خوبه؟
هیچ‌کدومتون هوشیارین اصلاً؟
کی می‌تونه برسوندمون بیمارستان؟
خب؟
بیا پیش من بشین، خب؟
هی، من مادرخوانده‌ام!
– باشه نینا؟ – باشه!
بیا عقب بشین، راحت‌تری اون‌جا.
ویتیا، چرا این کارو می‌کنی؟
ما این‌جا کلی کار داریم خب.
وظیفه‌ی تو نیست.
یه ساعت راه، یه ساعت برگشت.
با رئیس صحبت می‌کنم.
به کی دیگه می‌تونم بگم؟
هیچ‌کدوم از بچه‌هامون سرحال نیستن.
زویا، نفس بکش.
انگار خودش نمی‌دونه باید نفس بکشه!
خب، برید کنار از جلوی اتوبوس.
می‌رم نوه‌مو بیارم.
مامان، چرا به همه می‌گی مادرخوانده‌ان؟
انگار مامانه هیچ کاری بلد نیست.
بعداً ممنونم می‌شی.
همه اینا واسه یه دونه تشکر؟
زنده‌ای هنوز اونجا؟
برون دیگه!
خوبه که این آدما بهمون غذا دادن.
هی، نوچه‌ها!
اینجا بیاین.
آره تو آرنولد، خودت.
یه لحظه بیا اینجا.
سرگِی، الان وقت این کارا نیست.
– سرگی. – برو کنار بچه.
الان دعوا میشه، برو پیش مامانت.
خب بچه‌ها، همه چی دارین دیگه؟
درسته.
پس بپرین گم شین دیگه.
هی، فقط شمارۀ دختره رو می‌خواستم، همین!
خفه‌سری یا چی؟
با احترام گفتیم برو.
به من می‌گی خنگ؟
سرگی، بسه دیگه.
هی رفیق، چی شده؟
بیا این‌جا!
لهت می‌کنم!
آروم رفیق، تازه عمل کردم به خدا!
قسم می‌خورم.
بیا این‌جا.
بیا جلو.
من چی کار کردم؟
داشتیم فوتبال بازی می‌کردیم.
پیوتر کجاست؟
برد یه زن باردار رو برسونه بیمارستان.
یه آتیش از نوع «تاجی» داره میاد این طرف.
چی؟
یعنی چی؟
تلفن ماهواره‌ای کجاست؟
باید به پایگاه خبر بدیم.
گوش کن، برو کمپ، اون تازه‌کارو پیدا کن، برگرد این‌جا.
نمی‌خوایم مردم بترسن.
آتیش!
جنگل داره می‌سوزه!
– هیس، آروم باش. – اون‌جا آتیش دیدیم.
خیلی بزرگه.
– نزدیکه. – خفه شو دیگه.
– اون طرفه. – گوشی ماهواره‌ای کجاست؟
گوشی ماهواره‌ای؟
می‌خواستم به کاتیا زنگ بزنم.
بده من.
بدو دیگه، تازه‌کار.
باید به پایگاه خبر بدیم.
من...
یه جورایی...
انداختمش.
چی گفتی؟
صبر کن، فقط همین یه دونه رو داشتیم؟
چی؟
داشتی از حالش می‌گفتی، منم گفتم یه زنگی بزنم.
گفتم حالشو بپرسم دیگه.
احمق، الان دیگه هیچی نداریم.
– این‌جا چی کار می‌کنی؟ – گوش کنین همه!
هی، بسه دیگه.
چی می‌گی آخه؟
این مثل اون آتیشی که دیروز خاموش کردی نیست.
آره بابا.
پس برو کارتو بکن.
این یکی آتیش تاجیه، اگه بفهمی چی می‌گم.
و داره میاد سمت این‌جا.
باید از روستا بزنیم بیرون.
از روستا بریم بیرون؟
چی داری می‌گی؟
– عروسیه خب. – چرت و پرته.
– عروسی خودمه. – ساکت!
همتون ساکت شین!
یه دقیقه وقت داری؟
آتیش داره از نوک درختا پخش می‌شه.
نمی‌تونیم جلوشو بگیریم.
اول می‌رسه به کارخونه چوب‌بُری، بعدم می‌رسه به خونه‌هاتون.
همه چی می‌سوزه می‌ره.
آدما می‌میرن، به همین سادگی.
ده دقیقه وقت دارین وسایلتونو جمع کنین.
مشترک مورد نظر...
در دسترس نمی‌باشد.
آدما رو بی‌چیز نذارین برن.
وحشت، از آتیشم بدتره.
– سلاوا، بیا دیگه. – ببخشید.
– بریم از این‌جا. – هی، هی!
می‌شه عروسیمونو تموم کنیم لطفاً؟
هنوز کیک هست، رقص اول مونده.
یه نفر رو بفرستین شهر کمک بیاره.
ماه‌ها براش برنامه‌ریزی کردیم.
دیگه وقت نداریم.
هیچی نمی‌شه کرد؟
لباس راحت بپوش.
فایده‌ای نداره.
– دست از سرم بردار! – خاموشش کن، همین الان!
خونه‌ی قشنگیه، نه؟
گرم و خشکه.
وقت خاموش‌کردنش نیست.
تا سه دقیقه دیگه می‌سوزه.
داریم روستا رو تخلیه می‌کنیم.
من خانوادتو می‌برم، تو هر کاری خواستی بکن، باشه؟
بچه‌ها، بیاین بریم.
بجنبین.
مواظب باش.
اشکالی نداره.
بدو.
میشا، تو رو خدا بیا بریم.
بیا دیگه، آره؟
اینا آتش‌نشانن.
اونا بهتر می‌دونن.
میشا.
کوستیک، وقت رفتنه.
باشه، رئیس.
ساکولوف، نمی‌بینمت.
داریم مردم روستا رو جمع می‌کنیم
که بریم سمت جاده.
جاده رو بی‌خیال شو.
اون‌جا...
متوجه نشدم.
تکرار کن.
تکرار می‌کنم: جاده آتیش گرفته.
بی‌خیال جاده شو.
آتیش گرفته.
تکرار می‌کنم: جاده آتیش گرفته.
بیا یه کم آب بخور.
خوبم.
وقتی تو رو زاییدم، حتی وقت نداشتم زنگ بزنم.
پا شدم، سوار اتوبوس شدم، تنهایی رفتم بیمارستان.
یه دوستم تو قزاقستان زایمان کرد،
اون‌جا حتی برق نداشتن.
با کبریت روشنایی می‌دادن.
حالا تو رو ببین.
در حال تماس با ماهواره
مشترک مورد نظر
در دسترس نمی‌باشد.
الان باید چی کار کنیم؟
نگام کن، نگام کن.
همه چی درست می‌شه.
اسمت چیه؟
اسم من پیوتره.
هیس، هیس.
دوباره، بیا دیگه.
یه بار دیگه.
بیا، یه بار دیگه.
بیا، بیا، بیا.
نمی‌تونم.
آفرین، خیلی خوبی.
– فقط یه فشار دیگه. – نمی‌تونم.
– نفس بکش.
بیا دیگه.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top