طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
‫شهر کدوم طرفه؟
‫جاده رو دنبال کن.
‫اول از همه، این و بهم یاد دادی.
‫خدای بزرگ، روح خواهر مرحوم...
‫و زیبایمان، کیتی الدر رو...
‫به پناه امن تو می‌فرستیم،
‫و جسدش را زیر خاک می‌گذاریم.
‫در کنار شوهر محبوبش.
‫کیتی الدر...
‫زنی محبوب همه،
‫یک زن سختکوش،
‫و صادق.
‫اون به هزاران شیوه، در پیشبرد...
‫هدف تو، زحمت کشید.
‫دوست همه بود،
‫تسلی بخش بیماران.
‫بعد از خودش، دنیا ‫رو برای زندگی...
‫کمی جای بهتری کرد،
‫و کسایی که کیتی رو ‫می‌شناختن و دوستش داشتن،
‫به خاطر زندگی زیر...
‫گرمای وجود فهمش، بهتر هستن.
‫کیتی الدر سال‌ها اینجا ‫در کلیر واتر زندگی کرد.
‫تمام کسایی که امروز اینجا جمع ‫شدیم، اون رو خوب می‌شناختیم.
‫چهار پسر تربیت کرد...
‫جان، تام، مت و باد ‫که از همه کوچیکتره.
‫کیتی زنی بود که هیچی ‫برای خودش نمی‌خواست،
‫به جای گرفتن، فقط ‫می‌خواست ببخشه.
‫زندگیش رو وقف کمک به خانواده‌ش،
‫و به دوستانش کرد.
‫از زمین به زمین،
‫از خاکستر به خاکستر،
‫و از خاک به خاک،
‫با این باور قطعی که...
‫در اون دنیا با زندگی ‫ابدی محشور میشه.
‫ای خدای بزرگی که ‫رحمتت قابل شمارش نیست،
‫دعاهای ما را از جانب ‫روح بنده‌ات مستجاب کن،
‫و او را در...
‫سرزمین نور و خوشی...
‫و پیروی از قدیسینت، ‫محشور بگردان.
‫آمین.
‫می‌دونی، یه بار بهم ‫یه اسب کور فروخت،
‫یه زن، این کار رو باهام کرد.
‫خوب ازم چاپید.
‫این کیتی‌ـه.
‫اسم مادرتون رو روش گذاشتیم.
‫خیلی بچه‌ی خوشگلی‌ـه.
‫با خودم گفتم دوست دارین بدونین.
‫یکی‌ـتون نیست، مگه نه؟
‫بله، قربان. جان، برادر بزرگمون.
‫زیاد سفر می‌کنه.
‫خب، اگه هر کاری از ‫دستم بر میاد، کافیه بگین.
‫ممنون، پارسون، ‫کلی کار انجام دادی.
‫چیکار کردم؟
‫چند تا نامه نوشتی؟
‫نه... نه، قربان.
‫سخنرانی خیلی قشنگی کردین، قربان.
‫کافی نبود.
‫حق داشت سخنرانی ‫قشنگی براش انجام بشه،
‫ولی من نتونستم این کار رو بکنم.
‫از نظر من، سخنرانی ‫خیلی خوبی بود، پارسون.
‫کافی نبود.
‫نه واسه اون.
‫ولی فکر نمی‌کنم ‫شما این رو بدونین.
‫اینجا به خاطر جرمی ‫تحت تعقیبم، بیلی؟
‫کی کشتش؟
‫اون مردی بود که ‫از قطار پیاده نشد،
‫خوشحالم باهات شرط نبستم.
‫مردم همیشه سعی دارن...
‫با همچین تهمت‌هایی بهم گیر بدن.
‫اسبه رو دزدیدی؟
‫سوارش شدم ولی ندزدیدمش.
‫مامان ازم حمایت نمی‌کرد.
‫دنبال این بود که از اینجا برم،
‫منم رفتم.
‫رفتی کجا؟
‫مدرسه‌ی ماینز.
‫سوم سبتامبر بود.
‫یه هفته قبل از شروع مدرسه،
‫قطار باید راه میفتاد،
‫منم رفتم کلرادو اسپرینگز،
‫و از قله‌ی پایکز فالا رفتم.
‫چرا؟
‫آخه قله اونجا بود.
‫صبر کن ببینم.
‫قله‌ی پایکز رو چیکار کردی؟
‫ازش فالا رفتم.
‫فالا نه. بالا.
‫فرقش چیه؟ به نوکش رسیدم.
‫خیلی تفاوت داره.
‫کلمه‌ای به اسم فالا نداریم.
‫اسب چی؟
‫مامان کلی زحمت کشید...
‫تا تو درس بخونی.
‫چرا ازش استفاده نمی‌کنی؟
‫چرا اسب رو دزدیدی؟
‫ندزدیدمش.
‫تو تختخواب بودم،
‫صدای حرف زدن یکی رو شنیدم،
‫منم از پنجره بیرون رو نگاه کردم.
‫اون پیرمردـه هایزلمن بود ‫که داشت سر مامان داد میزد،
‫و ادعا می‌کرد اسب ‫خاکستریش رو دزدیدم.
‫یه اسب خاکستری؟ کیتی چی گفت؟
‫خب، اونم جوابش رو داد،
‫و گفت اگه دوست داره بره بگرده.
‫رفتن تو انبار،
‫و از بخت بد من، با اسبش...
‫از انبار اومد بیرون.
‫مامان سرش رو تکون ‫داد و گفت: بله، آقا.
‫بعد با ترس اومد تو خونه.
‫مامان ترسیده بود.
‫تا حالا اونجوری ندیده بودمش.
‫گفت پیرمردـه با ‫کلانتر برمی‌گرده،
‫و بهتره من از ایالت برم بیرون.
‫من شلوارم رو در آوردم،
‫کت و شلوار آبیم رو پوشیدم،
‫و با قطار رفتم.
‫اینکه هیچ ماجرای خاصی نبود.
‫من از اون قسمتش که شلوارش ‫رو عوض کرد، خوشم اومد.
‫تازه داشت برام جالب میشد.
‫خیلی خندیدم. ها ها.
‫اوه...
‫خنده داره.
‫به‌به، سلام، باد.
‫قیافه‌ت با روزی که...
‫برای اولین بار رفتی ‫دانشگاه، هیچ فرقی نکرده.
‫انتظار داشتم...
‫با یه کلاه فارغ‌التحصیلی برگرده،
‫و عینک زده باشه و...
‫به نظر باهوش بیاد.
‫آقای پیوی، برادرم تام رو یادته؟
‫سلام.
‫از شنیدن خبر فوت ‫مادرت متاسف شدم.
‫چیز خاصی نمی‌تونم بگم...
‫جز اینکه دلم براش...
‫به اندازه‌ی مادر خودم تنگ میشه.
‫اومدیم صورتحساب مامان رو ببینیم.
‫می‌خوایم تسویه کنیم.
‫فکر کنم تو مغازه باشه.
‫بیاین داخل.
‫پولتون رو یادتون نره.
‫ممنون.
‫هر وقت دوست داشتین بیاین.
‫کاش می‌تونستم بهت بگم...
‫صد دلار بهم بدهکاری،
‫ولی اینطور نیست.
‫مامانت یه روز، یه اسب...
‫بزرگ خاکستری رو ‫برای فروش آورد اینجا.
‫گفت: هنری، برو اسب ‫خاکستریت رو بردار.
‫خب، اونا با همدیگه بهترین...
‫تیم ممکن رو تشکیل داده بودن،
‫منم گفتم: قیمتت چنده، کیتی؟
‫اونم گفت: یه مراسم ختم.
‫منم گفتم: ختم کی؟
‫گفت: ختم خودم. ‫معامله اینطوری بود.
‫همون اسب خاکستری ‫که باد دزدیده بود؟
‫این ماجرا رو شنیدی؟
‫آره.
‫من و کیتی این داستان ‫رو سر هم کردیم...
‫تا با ترسوندن باد، ‫بفرستیمش دانشگاه.
‫خودم اون اسب رو ‫گذاشتم تو انبارش،
‫و بعدا فریادزنان مثل یه ‫سرخپوست کمانچی برگشتم.
‫مامانت هم عجیب سر من داد میزد...
‫خیلی زن خردمندی بود.
‫بابام...
‫اون رو هم خاک کردی.
‫مگه نه، هنری؟
‫آره.
‫خیلی مرد با روحیه‌ای بود.
‫آدمی نبود که مقابل ‫کسی عقب نشینی کنه.
‫یادمه یه زمانی...
‫ثد پیر اون رو به ‫دوئل دعوت کرد...
‫چون بابات رو به ‫دوئل دعوت کرده بودن،
‫انتخاب اسلحه با تصمیم اون بود.
‫چون روز چهارم جولای ‫بود، (روز استقلال آمریکا)
‫با نهایت آرامش گفت:
‫من ترقه رو انتخاب می‌کنم.
‫جونم برات بگه...
‫ده قدم از همدیگه دور شدن،
‫با سیگار، ترقه‌ها رو روشن کردن،
‫و ترقه‌ها شروع ‫کردن به منفجر شدن.
‫ثد پیر مثل چی سیاه شده بود،
‫بس می‌خندید و داد میزد.
‫شعله‌های قرمز و آبی آتیش...
‫بهش می‌خوردن رو رد می‌شدن.
‫بابات اونقدر خندید...
‫که با فاصله‌ی دو ‫متر ثد رو خطار زد.
‫در آخر، یکی از ‫اون شعله‌های آتیش...
‫افتاد تو شلوار بابات.
‫بابات هم فلنگ رو بست،
‫و به سرعت رفت سمت آب،
‫و نشست داخلش.
‫ها ها ها!
‫اون خنده‌دارترین دوئلی ‫بود که به عمرم دیده بودم.
‫واقعا همینطور بود.
‫بابام چطوری مرد، هنری؟
‫آه...
‫خب...
‫پسر، همه‌چی عوض شده، مگه نه؟
‫یادته تو اون انبار قدیمی بزرگ ‫بازیگوشی می‌کردیم؟
‫تام، زمانی که از سقف اون انبار ‫افتادی پایین پات شکست من بچه بودم.
‫تو اصلا دنیا نیومده بودی.
‫تازه، هلم دادن.
‫یه نفر همیشه من رو از ‫رو سقف هل میداد پایین.
‫آخه انعطافت خیلی خوب بود.
‫همه تو خانواده پز این رو میدادن که تو چه انعطاف خوبی داری
‫خب، بزنین بریم پایین.
‫روز بخیر.
‫اینجا ملک خصوصی‌ـه.
‫با مردی به اسم مورگان ‫هیستینگز کار داریم.
‫اون پدرمه.
‫ولی اینجا نیست.
‫امروز برنمی‌گرده.
‫پس شاید تو بتونی کمی ‫اطلاعات بهمون بدی.
‫ببین، اینجا قبلا خونه‌ی ما بود،
‫ولی حالا مال شماست.
‫می‌خوایم ازت چند تا سوال بپرسیم.
‫من به هیچ سوالی جواب نمیدم.
‫بهتره از این ملک برین بیرون.
‫یه دقیقه صبر کن، ‫پسر جون. جوگیر نشو.
‫ما...
‫بهتون دستور میدم از ‫این ملک برین بیرون.
‫مشکلی پش اومده، دیو؟
‫آره.
‫مشکلی نیست، آقا.
‫من جان الدر هستم ‫و اینا هم برادرهامن.
‫بهشون دستور دادم ‫از این ملک برن بیرون،
‫ولی نمیرن.
‫بیلی. بیلی، باید این رو ببینی.
‫زود باش، زود باش.
‫چی شده، بن؟
‫بی احتیاطی کرد.
‫به نظرت این یه قضیه...
‫یه کم بودار نیست، بیلی؟
‫خب، راستش...
‫جان...
‫اونجوری که من یادم میاد،
‫وقتی سه یا چهار سالمون بود،
‫باد.
‫کیتی دواین...
‫متولد اوهایو. بدون تاریخ تولد.
‫ازدواج با بس الدر، ‫هشت سبتامبر 1850،
‫کلیر واتر، تگزاس.
‫بهتره این رو نگه داریم.
‫چرا؟ بیا بفروشیمش.
‫نصف پول رو میدیم به پارسون.
‫گوش کنین، باید یه لوح خوب...
‫واسه قبرش بگیریم.
‫یه لوح بزرگ با نوشته‌ی قشنگ،
‫چی بهش میگن...
‫یادبود.
‫یه یادبود.
‫دوست داشت یه یادبود داشته باشه.
‫چرا پول خرج یه تکه سنگ بکنیم؟
‫چون دوستش داشت و به نظر من...
‫باید یه چیزی برای یاد ‫و خاطره‌ش داشته باشیم.
‫ریترها برای مادرشون ‫یه فرشته‌ای مرمری گرفتن ‫که انگشتش رو گرفته بالا
‫به سمت کی؟
‫هیچکس. اینجوری ‫انگشتش رو گرفته بالا.
‫باشه. یه فرشته‌ی مرمری.
‫لازمه یه فرشته باشه؟ من هیچ چیز مشترکی با فرشته ندارم
‫تازه، فرشته‌ی خانواده‌ی ‫ریتر رو در نظر بگیرین...
‫یه بچه با تیر زده ‫انگشتش رو کنده.
‫حالا انگار داره ‫مشتش رو تکون میده.
‫یه گوسفند مرمری چطوره؟
‫اسب چطوره؟
‫اسب؟
‫واسه قبر؟
‫مامان عاشق اسب‌ها بود.
‫نه دیگه اینقدر.
‫خودت چقدر دوست داری تا ‫ابد یه اسب بالای سرت باشه؟
‫ما چمون شده؟
‫تو گفتی یه یادبود دوست داره.
‫آره، ولی نه از این مدل.
‫می‌خواست یکی از ما، خانواده‌ش، ‫یه پخی بشه.
‫خب، اون به خواسته‌ش نرسید.
‫نه هنوز.
‫نه اگه باد برگرده دانشگاه.
‫صبر کن.
‫این یادبودی‌ـه که می‌خواد.
‫یکی از شما برین و یه چیزی بشین.
‫واسه ما خیلی دیر شده.
‫من حاضر نیستم یه یادبود باشم.
‫من با تو میام.
‫ما مثل برادران ‫دالتون مشهور می‌شیم.
‫آره، اونا مشهورن،
‫ولی مرده‌ن.
‫دارشون زدن.
‫اوه.
‫کتاب رو نگه میداریم.
‫اسب‌ها...
‫اینا هم مال شماست.
‫می‌دونم در اصل ‫برای غریبه‌ها نبودن،
‫ولی کیتی می‌خواست ‫من تو رو بشناسم.
‫برام مهم نیست.
‫خیلی وقت پیش دست ‫از نامه نوشتن برداشتی.
‫یکی از خوشی‌های واقعیش...
‫مرور نامه‌های قدیمیت بود.
‫بعد از اینکه حفظشون کرد، ‫به من داد تا بخونمشون.
‫خیلی جالبه که یکی ‫می‌تونه اینا رو بخونه.
‫دستخطم خیلی خرچنگ قورباغه‌ست.
‫ولی چیزهایی که ‫نوشته بودی، زیبا بود.
‫اون اول‌هاش.
‫بعد متوجه یه تغییر شدم.
‫مامانت اصلا متوجه ‫نشد، ولی من چرا.
‫همه عوض میشن.
‫نه اونطوری که تو عوض شدی.
‫وقتی کم‌کم چیزهایی ‫درباره‌ت شنیدم،
‫اصلا شبیه مردی نبود که ‫اون نامه‌ها رو نوشته بود.
‫دنبال قاتل پدرت هستی، مگه نه؟
‫معلومه که هستم.
‫هر کی بس رو کشته، احتمالا ‫مزرعه رو از چنگ کیتی در آورده.
‫این کمترین کاریه ‫که می‌تونم براش بکنم.
چرا؟
‫تا حسابت رو صاف ‫کنی، دوباره آدم بکشی،
‫شاید جلوی باد، ‫تا برادر سرسختش رو الگوش قرار بده؟
‫نذار باد تو رو بپرسته، ‫چون تو یه قاتلی.
‫کیتی فقط می‌خواست باد بره کالج،
‫تا اسم الدر نماد یه چیزی باشه.
‫من دیگه میرم.
‫بازم بابت این ممنون.
‫باد، چقدر پول داری؟
‫من؟ من از کجا ‫باید پول داشته باشم؟
‫تو نزدیک پنج دلار از پیوی گرفتی.
‫پول خودم رو خرج نوشیدنی کنم؟
‫متصدی.
‫بله، قربان.
‫اینجا میشه نوشیدنی رو زد به حساب؟
‫شرمنده.
‫یه نوشیدنی دیگه ‫واسه خودمون می‌خرم.
‫آه...
‫کی می‌خواد یه چشم شیشه‌ای ‫از تولید به مصرف بگیره؟
‫صبر کن.
‫بیا. من اون چشم رو می‌خوام.
‫باشه!
‫بذار ببینم.
‫نوزده ژتون سفید و ‫یه ژتون آبی لازم داریم.
‫کسی که ژتون آبی ‫گیرش بیاد، برنده‌ی...
‫این چشم کوچیک زیباست.
‫خوب تکونشون بده، باد.
‫کی اول از همه شرکت کرد؟
‫من بودم.
‫تو می‌تونی اول از همه بکشی.
‫بذار ببینیم برنده‌ی ‫خوش‌شانس کیه...
‫ببینیم کی برنده میشه.
‫بکشین بیرون.
‫این آقای خوشگل ‫و بلندقد، نوبت توئه.
‫ببین چی گیرت میاد.
‫همینطوری اونا واینستین.
‫ها ها ها!
‫انگار همه ژتون سفید هستن.
‫صبر کنین، صبر کنین.
‫این آقا دو شانس داره.
‫تو حق داری دو بار بکشی.
‫باشه که بانوی ‫شانس بهت لبخند بزنه.
‫بذار ببینیم...
‫ژتون آبی اومد!
‫برنده شدم!
‫چشمم رو بهم بده.
‫اونجاست. اونجاست.
‫می‌دونی، شاید بدم ‫واسه روز یکشنبه...
‫ازش سنجاق درست کنن.
‫ند، بابتش چقدر پول می‌خوای؟
‫چشمم رو چقدر می‌فروشم؟
‫سود می‌کنی. سه دلار چطوره؟
‫نه. این طلسم خوش شانسیمه.
‫اینم از عروسیم که نابود شد.
‫نامزدم یه بار من رو با چشم ‫بندم دید. روش رو برگردوند.
‫به نظر من که مشکلی نداری.
‫فرض کن یه دختری و درک می‌کنی...
‫که این چشم بند زیبایی مردونه‌م ‫رو خراب می‌کنه، درسته، پسرها؟
‫بفروشش!
‫باشه، باشه!
‫می‌فروشمش، ولی به پنج دلار.
‫تفاوتش رو کم کن و منم ‫برات یه نوشیدنی می‌خرم.
‫قبوله.
‫نوشیدنی بدین آقا.
‫یه نوشیدنی به من و بچه بدین.
‫بفرما.
‫صبر کن...
‫نمی‌خوای چشمت رو بذاری سر جاش؟
‫بذارمش سر جاش؟ ‫اینجا یه کم شلوغه.
‫ها ها ها!
‫شاید این واسه تو خنده‌دار باشه،
‫ولی واسه من نه.
‫از نظر من، تو یه ‫دروغگو و متقلبی،
‫درست مثل بابات.
‫بابام رو می‌شناختی؟
‫اونقدری که این حرف رو بزنم.
‫اونم گیج و منگ بود.
‫تو یه دروغگویی!
‫اون یه بچه‌ست، کرلی.
‫دخالت نکن.
‫گمونم فکر می‌کنه می‌تونه...
‫رو شهرت برادرهاش سوار بشه.
‫راستش، برادرهاش هم اصلا ‫پشیزی برام اهمیت ندارن.
‫کرلی، اون مسلح نیست.
‫ولی من هستم.
‫دخالت نکن، باد.
‫نه!
‫فکر نمی‌کنم جرئتش رو داشته باشه.
‫یه اسلحه بهش بدین.
‫اون منظوری نداشت.
‫به من گفت دروغگو.
‫من فقط حقیقت رو گفتم.
‫اسلحه‌ی من رو بردار، بچه.
‫زود باش...
‫برش دار.
‫هه هه هه...
‫به نظرم از خانواده‌ی بدی میاد...
‫که حتی جرئت نداره...
‫جان...
‫این یارو گفت بابا ‫دروغگو و گیج و منگ بود.
‫دعوتت برای برداشتن اسلحه...
‫هنوز برای جانی الدر سر جاشه؟
‫فرصت داری...
‫تا ثابت کنی اون پشیزی ‫برات اهمیت نداره.
‫تام، از اینجا ببرش بیرون.
‫تا وقتی حرفش رو پس نگیره، نمیرم.
‫تام...
‫مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫اون گفت بابا دروغگو ‫و گیج و منگ بود.
‫خب، گمونم بابا ‫همچین آدمی بود، بچه.
‫نذار بیاد داخل.
‫جان...
‫برو بیرون.
‫شب بخیر، پسرها.
‫کجا میری، آقا؟
‫بازیت رو تموم کن.
‫باد، نمی‌خوای غذا بخوری؟
‫نه!
‫وقتی به چیزی که اون عوضی ‫راجع به ما گفت فکر می‌کنم، چطور می‌تونم غذا بخورم؟
... ‫و این
‫هفت‌تیرکشی که همه ‫همیشه پزش رو میدادن.
‫خب، با این شکم گنده‌ش...
‫از همه عوضی‌تره.
‫خفه شو.
‫خفه نمی‌شم!
‫اگه نمی‌خواستی کاری بکنی، ‫چرا نذاشتی من کاری بکنم؟
‫ولی یه ماه پیش یه ‫نامه ازش دریافت کردم.
‫چون اینجا کار داشتم،
‫گفتم بیام یه سر بهش بزنم.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
‫من یه پیشنهاد براتون ‫دارم، آقای استرایکر.
‫خب؟
‫داری میگی یا می‌پرسی؟
‫می‌پرسم.
‫خب، به نظر کار بدی نمیاد.
‫اگه می‌خواستم واسه ‫مامانتون این کار رو بکنم،
‫واسه شما هم این کار رو می‌کنم.
‫بیاین پکوس و اسب‌ها رو ببرین.
‫ممنون.
‫از کی شروع می‌کنین؟
‫چند ساعتی طول می‌کشه تا بیایم.
‫خوبه. منتظرم.
‫راه بیفت.
‫بیاین.
‫نوبت حرکت توئه، بیلی.
‫هری، یکی از این روزها،
‫شکستت میدم.
‫کاش بتونی.
‫بعد از باختن هشت بازی پشت سر هم،
‫دیگه برام چالش محسوب نمیشی.
‫تمام روز کجا بودی؟
‫رفته بودم دفتر کلانترهای آمریکا.
‫یه نگاه به این بنداز.
‫شاید این ثابت کنه که من ‫یه طرفه به قاضی نرفتم.
‫تام الدر به جرم قتل تحت تعقیبه.
‫چی باعث شد این کار رو بکنی؟
‫من.
‫اونقدری تام الدر رو می‌شناخت ‫که من رو فرستاد تحقیق کنم.
‫فکر می‌کردم تام هر آدمی باشه،
‫ولی قاتل رو اصلا.
چرا که نه؟
‫اون یه الدرـه، نیست؟
‫خیلی بیشتر از اسم آدم ‫ لازمه تا گناهکار باشه.
‫این از مدرکت.
‫نه، اینطوری مسلح نمیری.
‫اونا چهار نفرن.
‫کیتی اگه بود، به ‫خاطر حاضرجوابی...
‫پشتمون رو خونی می‌کرد.
‫جدی؟
‫بهتون گفتم شلیک نکنین! ‫زنده می‌خوامشون.
‫باد.
‫من خوبم.
‫اینجاییم چون جنابعالی ‫خودت رو تو دردسر انداختی،
‫و عکست رفته تو ‫پوستر افراد تحت تعقیب.
‫بیاریدشون بیرون.
‫باید دارشون بزنیم.
‫آره، یه طناب بیارین ‫و دارشون بزنین.
‫بیاین بیاریمشون بیرون.
‫آره، بیاریدشون بیرون ‫و دارشون بزنین.
‫بیاین بیاریمشون بیرون.
‫بیاین دارشون بزنیم.
‫تو هم فکر می‌کنی کار ما بوده.
‫بریم سراغشون! چی می‌گین؟
‫نوشیدنی.
‫هی.
‫مهمات به اندازه کافی داریم، چارلی؟
‫نه، کافی نیست.
‫این گلوله‌ها جلوی ‫کسی رو نمی‌گیره.
‫می‌خوای بذاری بیان داخل؟
‫اینجوری با من حرف نزن بچه جون .
‫من و بیلی تا حالا یه ‫زندانی رو هم از دست ندادیم،
‫چه خلافکار چه غیر خلافکار.
‫بیلی اونا رو...
‫بدون اسلحه می‌گرفت.
‫دیدم این کار رو می‌کرد،
‫ولی تو مثل بیلی ویلسون نیستی.
‫منظوری نداشت، چارلی.
‫چرا از عقلش استفاده نمی‌کنه؟
‫اگه اندازه‌ی یه جو ‫به بیلی رفته بود،
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه،
‫اون پسرها رو از ‫شهر می‌برد بیرون.
‫یه نگاه به بیرون بنداز.
‫تا الان دوستت بودن،
‫ولی خیلی زود...
‫به سمتشون گلوله شلیک می‌کنی. حالا ببین
‫تو چت شده؟ عقلت رو از دست ‫دادی؟ می‌خوای گردنت بره بالای دار؟
‫با جرممون روبرو می‌شیم.
‫من با جماعتی که آدم رو بدون ‫محاکمه می‌کشن، روبرو نمی‌شم.
‫تو نیواورلئانز فرار کردی. ‫به همین خاطر الان اینجاییم.
‫دوباره فرار نمی‌کنیم.
‫کیتی این بار نمی‌بازه.
‫اون چه ارتباطی به این قضیه ‫داره؟ ماییم که تو درسر افتادیم.
‫گمونم ارتباطی نداره.
‫اونم مثل بقیه‌ی مادرها. سعی ‫کرد بچه‌ها رو درست بار بیاره.
‫ولی درست بار نیومدن. خوب که چی؟
‫کسی واسه من تصمیم نمی‌گیره.
‫خودم واسه خودم تصمیم می‌گیرم.
‫باشه. می‌تونی براش یه ‫فرشته یا گوسفند بخری،
‫با یه مشت مرمر ‫زحماتش رو جبران کنی.
‫می‌تونی این تصمیم رو بگیری،
‫ولی این یکی رو من تصمیم می‌گیرم.
‫اگه همه‌مون کشته بشیم،
‫کسی فرار نمی‌کنه.
‫کیتی تو این یکی برنده میشه.
‫بیاین بیرون.
‫میرین لوریدو.
‫اگه دست از پا خطا کنین، ‫عاقبتتون مثل بیلی میشه.
یالا
‫داستانشون رو با ‫هم هماهنگ کردن...
‫«باند الدر برامون کمین کردن.»
‫اسلحه رو بنداز.
‫مراقب باشین!
‫اومدن!
‫میرم درشکه رو بیارم.
‫باند تو کلی آدم خوب رو که داشتن ‫وظیفه‌شون رو انجام میدادن، کشتن.
‫باند من؟
‫پس کی مت رو کشت، به باد شلیک کرد، ‫و پل رو منفجر کرد؟
‫برو داخل، دکتر.
‫اینجا.
‫اینم یه هدیه واسه تو.
‫حالا سوال‌هات رو ازش بپرس.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top